رفتارهای ساختگی و به اجبار داره روز بروز در جامعه ی ما افزایش پیدا میکنه.


دیروز وقتی برای گرفتن عکس جدید گذرنامه در عکاس خونه بودم یه آقایی همراه با همسر و دختر خردسالش ( که فکر میکنم حداکثر 2 یا 3 ساله بود ) اومده بود برای گرفتن عکس مجدد از دختر بچه اش. میگفت عکس قبلی دخترش رو برای گذرنامه قبول نکردند چرا که گوشواره به گوشش بوده ، گیره ی سر داشته و زیر گلوش زیادی پیدا است!!!!!!!!!!!!!!!!! از متصدی عکاسی درخواست میکرد که اگه میشه با فتوشاپ یه لباس تن این بچه بکنید و گیره ی سر و گوشواره اش رو هم حذف کنید.....

آقایون هم از کراوات نباید استفاده کنند و آرایش موی سر و صورتشون هم نباید خاص نباشه. نمیدونم سود این سختگیریها چیه؟ چه فرقی میکنه یکی با کروات عکس بگیره یا نگیره؟ این به کجای دین و آیین و مملکت آسیب میرسونه؟ تا کی میخواد تعداد نبایدهای به ظاهر قانونی افزایش پیدا کنه؟ تا بحال چند نفر رو با این محدودیتهای غیر عقلانی و غیر منطقی به اسلام و نظام علاقمند کردیم؟

در مورد کراوات باید بگم که بشخصه خیلی دوست دارم از این وسیله ی بسیار زیبا که باعث آراستگی بیش از پیش لباس میشه استفاده کنم. متاسفانه اونهایی که با کراوات مخالفند یادشون رفته که کت ، یقه پیراهن ، دکمه سر آستین و..... همه از فرهنگ غرب به ایران وارد شده و در لباسهای سنتی ایرانی هیچیک از اینها وجود نداشته. اما نمیدونم چرا استفاده از این چند تا بلا اشکال شده و استفاده از کراوات با اشکال؟!

بگذریم که هر چه بیشتر در این باره حرف بزنیم ، اعصاب خودمون رو بیشتر به هم میریزیم. اصل اسلام و دیانت رو رها کردیم و چسبیدیم به یه سری مسائل ظاهری که بعضا" نه ریشه در دیانت دارند و نه در ملیت ایرانی.

 

غروب دیروز وقتی از کوه برمیگشتیم ، توده ی بسیار بزرگی از گرد و غبار رو دیدیم که به سرعت از سمت شرق به غرب در حرکت بود و آروم آروم اصفهان رو در بر گرفت. این دیگه گرد و خاک عربی نبود ، برای همین کویر خودمون بود ؛ و شاید به همین دلیل گواراتر!!!!

تاثیرات بجا مونده از این توده ی غبار باعث شد تا بامداد امروز در رویت هلال صبحگاهی جمادی الثانیه 1432 ناکام بمونم. علیرغم میل باطنیم ، وجود شرایط نامناسب جوی داره بد جوری روحیه ام رو خراب میکنه و نگرانم تداوم این وضعیت باعث بشه از رویت هلال خسته بشم و اینکار رو برای همیشه کنار بذارم ؛ هر چند که رویت شدن یه هلال تر و تمیز ، تاثیر مثبتش رو تا ماهها در وجودم باقی خواهد گذاشت و از یادم میبره که امروز چی گفتم و نوشتم.....