بعد از چند روز دوری از تمرین سنگنوردی روی دیواره مصنوعی ، دیشب دوباره کارم رو شروع کردم. برا افزایش قدرت دستام ، 40 دقیقه روی دیواره با شیب 90 درجه موندم. این یه تمرین استقامتی خیلی خوبه که باعث میشه هم قدرت دست ( عضلات پنجه ، ساعد ، بازو و کتف ) زیاد بشه و هم روشهای استراحت در حین صعود و حضور روی دیواره رو یاد بگیریم. تنفس صحیح و استراحت دادن به دستها جزو اصول مهم این رشته ی ورزشی است و معمولا" نمیشه همینجوری یه کله از دیواره بالا و پایین رفت.

دیشب در آسمون اصفهان غوغا بود. برخورد توده های ابر با هم باعث رعد و برقهای فراوان و شدید و بارش رگباری بارون در برخی نقاط شهر شد. وقتی تمرینم به اتمام رسید و میخواستم برگردم خونه ، توی اتوبان آنچنان بارش شدیدی شروع شد که حتی میتونست باعث جاری شدن آب توی خیابون بشه. چنین رگباری در این وقت سال که آتیش از آسمون میباره ، نعمته والله.

آخر تیر ماه یه همایش رویت هلال در تهران برگزار میشه. داریم با دوستان کوهنورد رایزنی میکنیم تا در صورت مساعد بودن شرایط ، در همون زمان دوستانم به تهران بیان و به اتفاق ، به قله دماوند صعود کنیم. یه صعود به علم کوه و یه برنامه ی سبلان رو هم انشاءالله در تابستون امسال خواهیم داشت. همه ی کوهها جذاب هستند و صعود به قله ی هر یک از اونها حال و هوای خاص خودش رو داره اما برای من دماوند و سبلان یه چیز دیگه است ( بویژه و بویژه دماوند ). نمیدونم رویای حضورم روی قله دماوند امسال به حقیقت تبدیل میشه یا نه؟

هنوز هم هر از گاهی با نرم افزار شبیه ساز پرواز ، پرواز میکنم. صبح جمعه یه پرواز با آلات دقیق رو از ارومیه شروع کردم و بعد از عبور از فراز زنجان ، به سمت فرودگاه رشت رفتم و با رعایت تمام نکات پروازی ، در فرودگاه این شهر به زمین نشستم. دیشب هم یه تمرین دیگه برای پرواز روی فرودگاه اصفهان رو برنامه ریزی کردم اما اینبار بجای یه پرواز آروم ، تنظیمات مربوط به وضعیت هوا رو تغییر دادم ؛ وزش باد شدید به همراه بارون و ابرهای متراکم. جای دشمنتون خالی ، هواپیما اونقدر تکون تکون خورد که دیگه داشت حالم بد میشد!! حفظ موقعیت هواپیما و نگه داشتنش در مسیر صحیح کار بسیار سختی شده بود. آخرش هم در فاصله ی 300 متری باند ، سقوط کردم!! یه بار در یه پرواز واقعی ( در مسیر اصفهان به تهران ) وقتی هواپیمای ما میخواست در فرودگاه تهران بشینه با همین مشکل مواجه شد. باد شدید باعث شد در ثانیه های آخر پرواز ، هواپیما بشدت تکون بخوره و خلبان هم برای حفظ ایمنی دوباره ارتفاع زیاد کرد. هواپیما از فرودگاه عبور کرد و خلبان سعی کرد از جهت مقابل روی باند فرود بیاد اما باز هم نشد. بار سوم دیگه به هر زحمتی بود این غول آهنین رو روی زمین نشوندند تا همه نفس راحتی بکشند. پرواز فقط تا اون زمانی لذت بخشه که مشکلی پیش نیاد والا .....