یکی از مباحث جالبی که در حسابداری صنعتی مطرح میشه ، هزینه یابی استاندارد است. در واحدهای صنعتی بررسیهای دقیقی انجام میشه تا ببینند برای تولید یک واحد کالا ، چه مقدار مواد اولیه و نیروی کار مورد نیاز است. همینطور میزان سربار متغییر تولید به ازای یک واحد تولید و میزان سربار ثابت برای محدوده ای از حجم تولید محاسبه میشه. از طرف دیگه با توجه به شرایط بازار ، ارزش ریالی هر واحد از مواد اولیه و دستمزد نیروی کار هم اندازه گیری شده و در قالب بودجه و برنامه تنظیم میشه. اعداد حاصل از این بررسیها ، هزینه استاندارد یک واحد تولید رو معین میکنه.

در عمل ، مقدار هزینه های تولید ممکنه با اونچه که بصورت استاندارد تعیین شده مساوی نباشه ( بیشتر مواقع این اتفاق می افته ). در حسابداری صنعتی مقدار انحرافات هزینه رو نسبت به هزینه های استاندارد محاسبه کرده و در سرفصل های خاصی ثبت و ضبط میکنند. این انحرافات میتونه مساعد و یا نامساعد باشه. شش گروه اصلی این انحرافات عبارتند از :

-         انحراف در نرخ مواد اولیه

-         انحراف در میزان مصرف مواد اولیه

-         انحراف در دستمزد نیروی انسانی

-         انحراف در کارائی نیروی انسانی

-         انحراف در ظرفیت

-         انحراف در هزینه سربار

پس از مشخص شدن انحرافات هزینه ، بررسی منشاء و علل بروز اونها آغاز میشه و سعی میکنند با اصلاح فرایندها ، قیمت تمام شده تولید رو به حداقل ممکن برسونند. افزایش سود ، حداقل دو راه اصلی داره ، یکی فروش بیشتر و دوم هزینه کمتر برای تولید.

اگه استفاده از این روش حسابداری صنعتی رو به زندگی روزمره خودمون تعمیم بدیم ، شاهد تحول اساسی در تمامی امور مادی و معنوی زندگی خواهیم بود.