جامعه ی ما همیشه از افراط و تفریط عده ای اندک که خودشون رو تافته ی جدا بافته میدونند رنج برده. نمیدونم بلاخره کی میخوایم به این واقعیت پی ببریم که اعتدال در هر کاری ( که توصیه ی خداوند متعال و ائمه ی طاهرین سلام الله علیهم اجمعین است ) بهترین روش است.

 دروز موقع کوهنوردی در کوه صفه ، دختر جوانی رو دیدیم که موقع سنگنوردی با جمعی از آقایون ، خیلی راحت و بدون تعارف روسریش رو درآورده بود و بی خیال دور و اطراف ، سنگنوردی میکرد!

 امروز هم از رادیو شنیدم استانداری مازندران برای حفظ مثلا" شئونات اسلامی در طول ماه رمضان شنا رو در دریای خزر ممنوع اعلام کرده چرا که چند نفر از ائمه ی محترم جمعه از این موضوع گله مند هستند!

 هر دوی این رفتارها نمونه ی بارز افراط گرایی در جامعه است. یکی حاضر نیست حداقلهای عرفی جامعه رو رعایت کنه و احتمالا" اسم این رفتارش رو شجاعت و آزادگی میذاره و دیگری تصمیم داره به زور هم که شده همه رو بفرسته بهشت و رضایت خاطر چند نفر خاص براش مهمتر از رضایت مندی عموم مردم و مسافرینی است که خودشون هم از غیرت سر درمیارن و هم متوجه ماه رمضان هستند.

 رفتار افرادی مثل اون دختر جوان ، گروه مقابل رو تحریک میکنه تا دست به اعمال و رفتار خوشونت آمیز و قهری بزنه و رفتار نهادهایی مثل استانداری مازندران باعث میشه که عده ی زیادی ( چه افراطیون گروه مقابل و چه حتی مردم عادی ) این ابداعات من درآوردی رو به پای دین و دین مداران بگذراند و روز به روز از نسبت به دین و دین مداری بی تفاوت تر بشند.

 خدا عاقبت همه رو ختم بخیر کنه. گسترش رفتارهای افراطی خیلی زود باعث گسست اجتماعی میشه و چنین رویدادی ، حوادث بزرگ و تلخی رو به دنبال خواهد داشت.