اون اوایلی که وبلاگ نویسی رو شروع کردم ، قصدم فقط نوشتن خاطرات بود اما کم کم بیان برخی نظرات در زمینه های مختلف هم بهش اضافه شد. هیچ وقت دنبال این نبودم که محیط این وبلاگ محل بحث و تبادل نظرات بشه. نه وظیفه ای در این رابطه داشتم و نه علاقه ای.

برخی کسانی که به این کلبه ی درویشی سر میزنند ، ابزار محبت میکنند و پیام میذارند. این پیامها هم انتقادیه ، هم تاییدی و هم پیشنهادی. بخش انتقادی این پیامها رو بیشتر میپسندم چرا که زمینه ای فراهم میکنه که یه بار دیگه به خودم ، رفتارم و گفتارم فکر کنم.

اما این پیامها صرفا" برای من نوشته شده. بنابراین لزومی نداره دیگران هم اون رو مطالعه کنند و احیانا" مثل برخی ایام گذشته ، جر و بحثی به میون بیاد که خواسته و هدف من نبوده.

به همین دلیل از امروز ، امکان درج اتوماتیک پیام ، در این وبلاگ برداشته میشه. ممکنه پیامی ببینید با این مضمون که نظر شما بعد از تایید نویسنده منتشر خواهد شد اما لازمه بگم تاییدی در کار نیست و هیچ پیامی ( با هر رویکرد مثبت یا منفی که باشه ) برای دیدن عموم منتشر نخواهد شد. این پیامها رو خودم میخونم و بس. اگر لازم بود ، از طریق پست الکترونیکی فرستنده ی پیام ، گفتگو خواهم داشت. ممکنه برخی از نظرات ، برای همه مفید باشه ، که در این صورت اون رو بعنوان یه مطلب جدید منتشر خواهم کرد.

با احترام و تشکر از تمام دوستانی که لطف داشتن و برام پیام میفرستادند ؛ بخصوص و بخصوص دوستان انتقادگر که ممکنه تیغ بیانشون خیلی تیز باشه اما دوست داشته و دارم به نیمه ی پر لیوان حرفها و نظراتشون توجه کنم