عکس زیبائی رو که در پایین می بینید توسط رصدخانه جنوبی اروپا و در کشور شیلی گرفته شده. برای قرار دادن این عکس در وبلاگ ، اندازه اون رو کوچکتر کردم.  

 

از قسمت بالا و پائین عکس اصلی ، دو قسمت رو برش دادم که در هر دو ، نوک قله های بلند که در بخش تاریک ماه قرار گرفته اند بدلیل تابش نور خورشید بصورت نقطه ای نورانی نمایان است.

  

بسیاری از کسانی که با تلسکوپ به رصد ماه پرداختند تا بحال بارها و بارها چنین صحنه هایی رو دیدند. در هر دو عکس برش خورده ، قله ها ، دور از مرز تاریک و روشن ماه قرار دارند. حالاپرسشی که جای طرح داره اینه که : آیا قدرت تحلیل و تشخیص ما ، برای تعیین مرز بین بخش تاریک و روشن ماه ، میتونه این اطمینان رو ایجاد کنه که ، هر آنچه که در قسمت روشن ماه قرار داره نورانی و هر آنچه که در بخش تاریک قرار گرفته غیر نورانی خواهد بود؟

وجود قله های درخشان در عکسهای بالا نشون میده که جواب این پرسش منفی است. عکس زیر هم که نشون دهنده ی وجود سایه هایی بلند در منطقه روشن ماه است مؤید همین نکته است.

 

با ذکر این مقدمه میخوام پرسش دوم رو مطرح کنم که آیا همین مقایسه در مورد شکل گیری هلال هم صدق میکنه یا نه؟ یعنی آیا میشه اطمینان بدست آورد که با تعیین حدی برای صفر شدن طول کمان ( مثل تعیین مرز تاریکی و روشنائی در مثال بالا ) دیگه هیچ نقطه ی درخشانی در لبه ماه وجود نداره که لازم باشه برای دیدنش تلاش کرد؟