یکی از بزرگان دینی در سخنرانی اخیر خود در مورد سخنرانی لباس شخصیها در محافل مذهبی هشدار دادند! تا بحال اصطلاح لباس شخصی به افرادی اطلاق میشد که بدون داشتن ماموریت از سوی نهادهای ذیربط ، اقداماتی خودسرانه در خصوص موضوعات سیاسی – امنیتی انجام میدادند اما اشاره ی این بزرگ دینی به اینگونه افراد نبود بلکه آنچنانکه در ادامه ی فرمایشات خود بیان داشتند مشخص میشود که این لباس شخصیها ، افرادی عالم اما غیر روحانی هستند که در مجالس و محافل مذهبی به سخنرانی میپردازند.

در اینکه برخی روحانیون همانند برخی غیر روحانیون ، در طول تاریخ ایران اقدامات ارزنده و جاودانه ای انجام داده اند بحثی نیست اما آنچیزی که به یک روحانی شخصیت میدهد لباس او نیست بلکه پندار ، کردار و گفتار اوست. البته این موضوع مختص روحانیون نیست و شخصیت هر یک از افرد جامعه به همین سه اصل مهم وابسته است.

اینکه چرا در سخنرانی این بزرگ محترم ، ملبس بودن به لباس روحانیت اینقدر اهمیت پیدا میکند که نسبت به سخنرانی افرد لباس شخصی در مجالس مذهبی هشدار میدهند ، باعث ابهام فراوان برایم شده است. جالب است که ایشان در همین سخنرانی میفرمایند : ما به آنهایی که لباس شخصی هستند، احترام می‌گذاریم ولی چنان نباشد که چهره مجالس و مساجد چهره غیر روحانی شود که این کار بسیار خطرناک است.

مردم ما عموما" برای روحانیون بدلیل علائق دینی و مذهبی احترام قائل هستند اما در کنار روحانیون آگاه که حافظان و مروجان واقعی دین هستند ، کم نبوده اند افرادی که در همین لباس با رفتار ناصواب خود باعث دین گریزی جوانان و مردم شده اند. باید بار دیگر تاکید کنیم که لباس به تنهایی عاملی برای هدایت و یا دلیلی برای عقلانیت و فهم بیشتر و بهتر نیست. بسیاری همچون بنده اگر بخواهند بین شنیدن سخنان یک عالم و یا یک غیر عالم ، یکی را انتخاب کنند ، بطور قطع و یقین شنیدن سخنان عالم را انتخاب میکنند ؛ خواه این فرد لباس روحانیت به تن داشته باشد و خواه نداشته باشد.

 

توضیح دوباره : از ابتدای انقلاب تاکنون افراد و شخصیهای زیادی بوده و هستند که همه ملبس به لباس روحانیت ، اما با عقاید و رفتارهای بسیار گوناگون و متضاد. آرای این افراد آنقدر با هم در تضاد بود که باعث زندانی شدن برخی گردید و برخی دیگر نیز تا پای اعدام پیش رفتند. از آنجا که نام بردن از این افراد ممکن است برداشتهای نادرستی در پی داشته باشد ، از ذکر مثال خودداری میکنم و قدری به عقب تر برمیگردم.

قاضی دادگاهی که حکم اعدام شیخ فضل لله نوری را صادر کرد چه کسی بود؟

هم شیخ فضل الله نوری لباس روحانیت بر تن داشت و هم قاضی دادگاه او. لباس به تنهایی مظهر و ملاک هیچ چیزی نیست. البته بسیار بوده و هستند افرادی که به این لباس شخصیت و ابهت داده اند. صورت ظاهر اهمیت دارد ، اما بشرط اینکه ، باطنی هم در پس آن باشد. اگر باطن درست بود ، صورت ظاهر هم بخاطر آن باطن درست ، زیبا و مقدس میشود.

تن آدمی شریف است به جان آدمیت ، نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

 مسئولین فدراسیون فوتبال در بازگشت از سفر مالزی از تثبیت 4 سهمیه ایران در جام باشگاههای آسیا سخن گفتند ولی وقتی جزئیات این طرح بیان شد معلوم میشه که این مسئولین محترم ظاهرا" کتاب حساب و ریاضیات دوره ی ابتدایی رو هم پاس نکرده اند!! پیشنهاد گروه اعزامی ایران این بوده که ما 2 سهمیه مستقیم داشته باشیم و 2 سهمیه پلی آف!!!!!! مصوبه کنفدراسیون آسیا این بوده که به ایران 3 سهمیه مستقیم و 1 سهمیه پلی آف بدهند ( ظاهرا" اعضای هیئت رئیسه این کنفدراسیون بیش از رئیس فدراسیون فوتبال ایران ، به ایران علاقه دارند!!! ). در عرف فوتبال ، به این مقدار سهمیه میگن 5/0 + 3 یا همون 5/3 که باعث میشه سهمیه ی ما یا 3 تیم باشه یا 4 تیم.

حال چطور مسئولین فوتبال ما محکم میگن ما چهار سهمیه رو تثبیت کردیم ، فقط خدا میدونه و رئیس فدراسیونی که همیشه داره میخنده ( حالا به چی میخنده ؟ معلوم نیست )