روز گذشته جمعی از دانشجویان با حمله به سفارت انگلستان در تهران ، به ساختمان سفارت و لوازم و مدارک موجود در آن آسیب زدند. این ماجرا ممکن است از یک سو نشانگر شور انقلابی جوانان ایران باشد اما از سوی دیگر بروز چنین رویدادی در زمانی که دشمنان ایران به دنبال بدست آوردن بهانه های بیشتر برای تشدید تحریم و انتخاب گزینه ی حمله نظامی به کشورمان هستند ، قابل تامل و بررسی بیشتر است.

همانگونه که مقام معظم رهبری فرموده اند ، انگلیس در طول تاریخ خبیث ترین دشمن ایران و بوده و هست. در این شکی نیست اما آیا برای نشان دادن عمق نفرتی که از انگلیس داریم راه مناسبتر دیگری بجز حمله به سفارتخانه ی این کشور ( که در قوانین بین المللی جزو خاک کشورها محسوب میشود ) نداریم؟ اقدام چند روز قبل مجلس شورای اسلامی در کاهش سطح روابط با انگلستان ، یک اقدام معقول سیاسی بود که با رعایت تمامی جنبه های قانونی صورت گرفت. میتوانستیم از نمایندگان خود بخواهیم در صورت لزوم ، به قطع کامل روابط رای دهند. اما حمله به سفارتخانه ، ورود افراد به داخل ساختمان ، آتش زدن خودروهای سیاسی ، شکستن شیشه ها ، به هم ریختن لوازم و مدارک موجود در اطاقها ، شعار نویسی در داخل ساختمان و........ جز اینکه بهانه ی لازم برای تشدید برخورد با ایران را بدهد ، هیچ سود دیگری برای ایران و ایرانیان نداشته و ندارد.

درگیری پلیس و ماموران امنیتی ایران با حمله کنندگان به سفارت انگلستان ، نشان میدهد که نظام سیاسی کشور ، از چنین حرکتهایی حمایت نمیکند. وزارت امورخارجه کشورمان نیز با صدور بیانیه از این اقدام اظهار تاسف کرده و خواستار برخورد نیروهای امنیتی با این موضوع شده است.

تاریخ را مرور کنیم تا ببینیم جنگ جهانی دوم با ترور ولیعهد اطریش آغاز شد و آلمانها به بهانه ی این ترور ، آتش جنگی را برافروختند که میلیونها انسان بیگناه را بکام مرگ کشید. سالها بعد از جنگ ، شواهدی بدست آمد که این ترور کار خود آلمانها بوده است......

نکند برخی از ما ، از روی سادگی بیش از اندازه ، آلت دست همین انگلستان خبیث شویم. ما را کوک کنند تا به سفارتشان حمله کنیم و بعد با مظلوم نمایی در عرصه ی بین المللی ، دست به اقداماتی بزنند که به نفع و مصلحت ایران نباشد.

از انگلستان و دیگر قدرتهای استکباری ترسی در دلمان نیست. اما این نترسیدن نباید باعث شود نسنجیده و ناپخته عمل کنیم