بعد از ظهر امروز همراه دوستان به کوه رفتم. هوا سرد بود و استقامتی کار کردیم. وقتی به نزدیک قله رسیدیم ، وزش باد ، مه و ابر رو به طرفمون آورد. دوستان پس از دقایقی استراحت قصد بازگشت کردند اما من موندم تا چند عکس بگیرم. تا بعد از غروب خورشید روی قله موندم. مرتب هوا گرفته و مه آلود میشد و بعد دوباره صاف. موقعی که قصد بازگشت داشتم دیگه کسی روی قله نبود ودر اون هوای روح انگیز تنها بودم. فرصت بسیار مناسب و ایده آلی برای خلوت کردن پیش اومد ؛ چیزی که این روزها خیلی کمیاب شده.... 

از مسیر مرعشی برگشتم و پایین تر از تخت سیاوش روی سنگی نشستم و به اطراف خیره شدم....