دیروز سالروز تولد فرزندم بود. بخاطر قرار داشتن در ماه محرم ، جشنی برگزار نکردیم و به تهیه یه کیک خانگی و گرفتن چند عکس یادگاری بسنده کردیم. از فامیل و دوستان هم کسی نبود. برای اولین بار کیک تولد رو خودمون ساختیم. همسرم کیک ساده ی اسفنجی رو پخت و بعد با کمک هم با خامه و ژله و گردو و موز و آناناس تزئینش کردیم. سطوح خامه خورده ی کیک کمی ناصاف شده بود اما در کل بعنوان کار اول ، خوب شده بود. طعمش هم با کیکهای شرینی فروشهای معروف تفاوتی نداشت ؛ بلکه خوشمزه تر هم بود.


 

امروز اخبار متفاوتی رو خوندم و حرفهای عجیبی هم شنیدم. از وصیت حضرت آیت الله العظمی سیستانی برای برگزاری مراسم کفن و دفن ایشون مطابق با فقیرترین اقشار نجف ، تا فروش پنت هاوس 700 متری در زعفرانیه تهران به قیمت ناقابل 8 میلیارد تومان و ..... چی بگم والله . بعد از انقلاب بنا بود اختلاف طبقاتی از بین بره اما حالا بعضی وقتا دعا میکنیم که ای کاش این اختلاف در همون سطح قبل از انقلاب باقی بمونه و زیادتر نشه.....

امروز حرفی رو از یکی از اعضای یه نهاد مردمی شنیدم که باز هم من رو یاد سالهای جنگ انداخت و مدیریت به سبک ژاپنی. در ایام جنگ ، اگه میخواستی بدونی فرمانده ی یه لشگر و یا یه گردان سپاه و بسیج کیه ، باید به دنبال کسی میگشتی که بیشتر از دیگران از تظاهر خودداری میکنه ، بیشتر از بقیه کار میکنه ، سر و وضع مرتب اما ساده تر از همه داره و اونقدر خاضعانه و در عین حال عادی برخورد میکنه که اصلا" بهش نمیاد فرمانده باشه. اما حالا.....