امروز ، سالروز شهادت حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیه و آخرین روز از ایام فاطمیه است. امسال در این ایام در هیچ مجلس فاطمیه شرکت نکردم. نه تعمدی برای شرکت نکردن داشتم و نه علاقه ای برای شرکت کردن. متاسفانه بسیاری از این مجالس هر چند که با نیت خیر و از روی مهر و محبت به خاندان عصمت و طهارت برپا شده است ، نه تنها نمیتوانند درک بهتری نسبت به این بزرگواران در ذهن مخاطبین ایجاد کنند ، بلکه با طرح مسائلی پیش پا افتاده و ذکر مصیبتهایی که بعضا" بیش از آنکه در بزرگداشت حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیه باشد ، در مذمت و تکفیر ستم کنندگان بر بی بی دو عالم است ، تصورات نادرستی در ذهن مخاطبین ایجاد میکند. تمام داستانی که در این مجالس بیان میشود را میتوان در ماجرای یک مزرعه ( فدک ) ، و ضرب و شتم حضرت در قضیه ی گرفتن بیت اجباری از امیر المومنین علی علیه السلام خلاصه کرد. آیا این است حقیقت حضرت؟ آیا فدک باعث عزت و آبروی حضرت بوده است؟ آیا یک ضربه در ، یک در سوخته ، یک سیلی و یا یک ضربه ی غلاف شمشیر ، بیان کننده تمام مصیبت شهادت حضرت است؟

ماجرای فدک ( هر چه که باشد ) در مقایسه با غارت خیمه های سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام اصلا" به حساب نمی آید. ضرب و شتمی که بر حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیه روا داشته شد ، با آنچه که در کربلا بر امام علیه السلام و خانواده آن حضرت و یارانش گذشت ، قابل مقایسه نیست ( لا یوم کیومک یا اباعبدالله ). اگر این دو فاکتور را در نظر نگیریم ، پس دیگر چه چیزی باقی می ماند که باعث شده حضرت امام صادق علیه السلام بفرمایند ما ( ائمه طاهرین ) حجت خدا بر خلائق هستیم و مادرمان فاطمه سلام الله علیه حجت خدا بر ما است؟

 

شب گذشته که مشغول تماشای تی وی بودم سخنرانی حضرت آیت الله جوادی آملی از شبکه 1 در حال پخش بود و ایشان به زیبایی علت سنگین و غیر قابل تحمل بودن مصیبت حضرت صدیقه ی طاهره سلام الله علیه را بیان فرمودند. آیت الله جوادی آملی فرمودند پس از رحلت نبی مکرم اسلام صل الله علیه و آله و سلم ، جبرئیل بر حضرت صدیقه ی طاهره سلام الله علیه نازل میشد و با آن بانو گفتگو کرده و علوم هستی و اسرار خلقت را برای آن حضرت بیان میکرد. حضرت این نکات را به خاطر سپرده و به امیر المومنین علی علیه السلام میگفت و آن حضرت این مطالب را مکتوب میفرمودند. این کتاب که از آن با عنوان " مصحف حضرت فاطمه " یاد میشود جزو میراث امامت است و دست بدست از علی ابن ابیطالب به حضرت صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف رسیده  ، حاوی علوم اولین و آخرین است.

آنچه که مصیبت شهادت حضرت را سنگین میکند این  است که متاسفانه بروز برخی خودخواهیها و توجه نکردن به وصایای نبی مکرم اسلام ، حوادثی را بوجود آورد که منجر به شهادت حضرت در سن 18 سالگی شد. مصیبت بزرگ در شهادت حضرت آن است که جمیع خلائق از کسب فیض بیشتر از این منبع خاص و ویژه ی علوم و حقایق محروم شدند. تمامی رویدادهای مربوط به پای گذاردن حضرت صدیقه ی طاهره به عالم خاک ، نشان از ویژه بودن شخصیت ایشان دارد. از جنس بشر بودند اما آئینه تمام نمای الهی ....... عالم خاک و جمله ی خاکیان فقط 18 سال توانست از فیض وجودی آن حضرت بهره ی مستقیم ببرند...... حیف و صد حیف که مجال ندادند این گل یگانه ی خلقت ، عطر و بوی شناخت و معرفت را به تمامی در سرتاسر عالم هستی پراکنده کند...... صل الله علیک یا فاطمة الزهرا