صبح امروز خواب عجیبی دیدم..... دیدم بهترین عزیزم در کنارم نیست. اما متوجه عدم حضورش نشدم. دقایقی بعد عکسش رو دیدم که روی طاقچه ی اطاق قرار گرفته و با دیدن اون عکس متوجه فهمیدم که از دنیا رفته. نمیخواستم باور کنم چنین چیزی روی داده. یکباره خالی شدم و بی تاب. اشک میریختم و ناله میکردم. احساس تنها شدن ، برام ویران کننده بود. با همون حال گریه میگفتم کاش اینها همه اش خواب و خیال باشه ، کاش از خواب بیدار شم و ببینیم باز با هم هستیم. ولی وقتی دوباره سر بلند میکردم و اون عکس رو میدیدم ، میگفتم چرا خودت رو گول میزنی ؟ کدم خواب و خیال؟ تنها شدی...... به یکباره از خواب پریدم....... خدا رو شکر کردم که همه اش یک خواب و خیال بیشتر نبود. مثل همیشه ، دعا کردم که طول عمر عزیزانم از من بیشتر باشه.... آمین ، یا رب العالمین

بعضی وقتا ، ورزش رنگ و بوی سیاسی بخودش میگیره  اساسی. شب گذشته طلائی پوشان سپاهان با برد قاطع در شهر دوبی و کشور 40 ساله ی امارات ، همچین شش ما رو حال آوردند که نگو و نپرس. دستشون درد نکه. جدای از نتیجه ، سپاهان دیشب یکی از زیباترین بازیهاش رو به نمایش گذاشت و نشون داد اگه بازیکنانش دچار غرور نشن ، در کار هماهنگ تیمی یه سر و گردن از بقیه ی تیمهای لیگ برتر ایران بالاتره. انشاءالله روز یکشنبه 17 اردیبهشت ، سپاهان بتونه با برنده شدن در بازی مقابل دیگر تیم اصفهانی ، خودش رو برای برپایی جشن قهرمانی در 22 اردیبهشت آماده کنه ؛ انشاءالله