پرواز رو دوست دارم ؛ حتی اگه با هواپیمای ایران 140 باشه!! صبح دیروز برای شرکت در یه جلسه ی اداری با هواپیما عازم تهران شدم. پرواز رفت با هواپیمای ایران 140 ساخت شرکت هواپیما سازی ایران ( هسا ) انجام شد. توی پرواز ظاهرا" چند نفر از مسئولین این شرکت هم حضور داشتند. پیچ و تابهای هواپیما موقع کم کردن ارتفاع جالب بود! نشستن هواپیما هم اونقدر استادانه بود که صدای مسافر کنارم ( که ظاهرا" از هسا بود ) رو درآورد. به شوخی گفتم ، سه چهار بار دیگه اینجوری هواپیما رو بکوبه زمین ، دیگه چیزی ازش نمیمونه! گفت این خلبان ، کارش همینجوریه ( ظاهرا" خلبان رو میشناخت ). به هر حال من که از این پرواز لذت بردم و آرامش داشتم.

جلسه کاری خوبی در سازمان شهرداریها داشتم. مطالب دقیق و فنی در مورد نظام نامه جامع مالی شهرداریها مطرح شد. امیدوارم نتیجه ی نهایی ، کار ارزنده ای باشه.

پرواز برگشتم با 1 ساعت تاخیر انجام شد. در میانه ی راه ، عبور هواپیما از فاصله ی نزدیک ابرهای زیبا و سفید ، رویای بود. خوش بحال خلبانها که خیلی از این صحنه های مهیج میبینند.

این روزها به یه موضوع خیلی خیلی مهم فکر میکنم ؛ مرگ.... تقریبا" شبی نیست که به مرگ فکر نکرده باشم. به چگونه مردن فکر نمیکنم بلکه به زمان مرگ فکر میکنم و اینکه اصولا" کی بمیرم بهتره!!!