بنا بود جمعه ی گذشته همراه با همکارانم برم برای صعود به قله کلّار ( بروجن ) اما بدلیل درگذشت عموی همسرم و شرکت در مراسم ختم اون مرحوم ، اونقدر تالم روحی پیدا کردیم که دیگه انگیزه و توانی برای کوهپیمایی در من باقی نموند. مرحوم پدرم من رو علیرضا خطاب میکرد اما در خانواده ی همسرم به من مگن علی آقا. اما دو نفر در این فامیل بودند که بخاطر نهایت لطف و مهربونی که داشتند به من علی جون میگفتند ؛ یکی پدر و دیگری عموی همسرم. متاسفانه جسم هر دوی این بزرگواران میهمان خاک شد اما یاد هر دو تا آخر عمر در گوشه ی قلبم جاودانه خواهد بود. داغ این عزیزان ، غم از دست دادن پدر رو برام تداعی کرد...... روح همشون شاد و انشاءالله در سرای باقی میهمان سفره خاص معنوی سالار شهیدان باشند.

مصاحبه ی اخیر مدیرعامل باشگاه پرسپولیس بیش از اینکه از منظر ورزشی قابل توجه باشه ، حکایت از این داره که قانون در این کشور یعنی کشک. وقتی آقای رویانیان بعنوان یک نظامی عالی رتبه و یک مقام دولتی ، پشت تریبون قرار میگیره و خیلی راحت میگه به عنوان مدیر عامل باشگاه قانون سقف قراردادها رو رعایت نمیکنه و برای جذب بازیکنان خوب ریخت و پاش !!!!! خواهد کرد دیگه چه انتظاری از بقیه است؟

در اینکه قانون تعیین سقف برای قرارداد بازیکنان غیر منطقی است شکی نیست. در اینکه پولهای رد و بدل شده در فوتبال ایران حساب و کتاب نداره و بخاطر دلال بازی ارقام بالا رفته شکی نیست. اما چاره ی کار ، اصلاح ساز و کارها و قوانین است و نه عمل کردن بر خلاف قانون. ضمنا" باید به مدیرعامل باشگاه پرسپولیس گفت : برادر جان ، دست شما توی جیب ملت است. هر وقت دست توی جیب خودت کردی ، شاید اجازه داشته باشی ریخت و پاش کنی ( که حتی در اون زمان هم این رویکرد ، عاقلانه نیست ).