خرّم آن بقعه که آرامگه یار آنجاست

تیم ملی ایران دیشب بازی کاملا" بی برنامه ای رو در مقابل قطر به نمایش گذاشت. قدری خوش شانس بودیم که به قطر نباختیم. مربی فعلی تیم ملی ، آدم کار بلدی است اما مشکلات زیر ساختی و فرهنگی باعث شده نتیجه ی مناسبی در تیم ملی بدست نیاریم.

امکانات باشگاهها و زمینهای مناسب برای تمرینات چیزی در حد صفر است. توان تدوین و اجرای برنامه بلند مدت نداریم. بدلیل مسائل سیاسی ، هیچ تیمی در دنیا ( بجز آلبانی! ) حاضر نیست با تیم ملی ما مسابقه ی دوستانه برگزار کنه. اونقدر برای بزرگترها احترام قائلیم که بجای میدون دادن به جوانان با استعداد و پرتوان ، از پیرمردهای دهه های گذشته در پستهای حساس تیم ملی استفاده میکنیم. هر چی در بازیکن سالاری ید طولایی داریم ، در بازیکن سازی درجا میزنیم. دلمون رو خوش کردیم به یه قل دو قلهایی که در بازیهای باشگاهی داخلی داریم. هنوز خواب میبینیم که قدرت برتر آسیا هستیم و آسیا برای فوتبال ما کوچیکه. با این وضعیت ، هیچ امیدی به این تیم نیست و اگر هم با استفاده از جادو و جنبل و شانس و اقبال ، بطور اتفاقی ( نظیر برد مقابل ازبکستان ) به جام جهانی راه پیدا کنیم ، عین سیبل تیراندازی ، سوراخ سوراخمون میکنند.

اخر هفته برنامه ی صعود به قله ی کرکس خواهیم داشت. این قله رو خیلی دوست دارم ؛ شاید بخاطر اینکه هم نزدیک اصفهانه و هم اولین قله ای بود که صعود کردم. طبیعتش زیباست و هواش دلپذیر. دوری از غوغای شهر و حضور در محیط تاریک و ساکت طبیعت ، آرزوی همیشگی ام شده......


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ٢٤ خرداد ۱۳٩۱ توسط علیرضا بوژمهرانی

آپلود عکس

خرید اینترنتی

فال حافظ

قالب وبلاگ

.: Weblog Themes By Blog Skin :.

آپلود عکس

خرید اینترنتی

فال حافظ

قالب وبلاگ