وسعت ایران زمین و تنوع اقلیمش اونقدر زیاده که عمری لازمه تا بلکه بشه به گوشه گوشه ی این خاک پر گهر و این سرزمین آریایی سر زد و از دیدن این همه تنوع محیطی لذت برد. یکی از مناطقی که خیلی در وصفش شنیدم و عکسهایی از مناظرش رو دیدم ، منطقه ی طالقان است. از همین الان میخوام عزمم رو جزم کنم تا انشاءالله اگه عمری باشه در بهار و یا تابستون سال آینده به این منطقه برم م و یکی دو روزی رو در محیط بکر طالقان سپری کنم. شاید هم بشه برای کوهنوردی و کوهپیمایی از طالقان تا تنکابن برنامه ریزی کنیم..... این برنامه میتونه اونقدر رویایی باشه که از همین الان براش لحظه شماری میکنم. موقعیتهای خوبی در تهران و طالقان و شمال داریم و همینطور دوستان فراوانی که میشه با کمک اونها یه برنامه ی تر و تمیز رو اجراء کرد.

کمی کسالت باعث شده خیلی سرحال و روپا نباشم. مشکل سرفه های شدیدی که درست از آغاز ماه رمضان سراغم اومده هم هنوز حل نشده و هر روز حداقل یه بار دوباره شدت میگیره. شاید به همین خاطر است که چند شبه دارم خواب درگذشتگان رو میبینم!!! دیشب هم برای سومین شب متوالی همین خوابها رو دیدم البته با رویکردی مهربانانه تر!!

خلاصه اگه یه دفعه دیدید از ما خبری نیست ، نگران نباشید و فقط حلالمون کنید......

دامن تدبیر را دادم زکف

رشته ی تقدیر در پای من است