مشاهده ی مسابقات ورزشی پارا المپیک یه انرژی ویژه ای به آدم میده ؛ اینکه میبنی افرادی با داشتن برخی محدودیتهای جسمی ، چگونه برای رسیدن به قله های افتخار تلاش میکنند و حماسه می آفرینند. فرقی نمیکنه اینها از چه نژاد و چه ملیتی باشند. وقتی این ورزشکاران رو میبینم ، امیدم به آینده بیشتر و بیشتر میشه و متوجه میشم هیچ چیزی نمیتونه مانع رشد و تعالی انسان بشه. وقتی اراده و تلاش در کنار آموزه ها و روشهای صحیح قرار بگیره اون موقع میشه کاری کرد کارستان.....

مثل تمامی سریالهای کره ای که قبلا" پخش شده ، اینبار هم از میانه ی سریال افسانه ی دونگ ئی علاقمند تماشای این سریال شدم. جالبه که هنرپیشه های این چند سریال ، دارن مرتب در نقشهای مختلف نقش آفرینی میکنند. تا بیایم با یکی از این نقشها خو بگیریم ، سریال بعدی اومده و نقشی جدید. کاش یکی پیدا میشد و تاریخ کهن سرزمین خودمون رو ( که داستانهای متعددی از این تاریخ در کتابهای مختلف وجود داره ) رو در قالب سریالهای تاریخی و جذاب به تصویر میکشید. در سایت شبکه 3 صدا و سیما تمام ماجرای دونگ ئی در یه پاراگراف کوچک خلاصه شده. احتمالا" در تاریخ کره هم چیزی بیشتر از این از دونگ ئی نوشته نشده اما کارگردان کره ای با این یه پاراگراف ، یه سریال 80-70 قسمتی ساخته!!! میشه یکی جواب بده که ما در مقابل ، وقتی برای داستان رستم و سهراب ، کتاب و تشریحی به عظمت و بلندای شاهنامه داریم و یا در موضوعات عاشقانه ای مثل لیلی و مجنون ، خسرو و شیرین ، شیرین و فرهاد ، بیژن و منیژه و ..... دیوانها و اشعار تاریخی طویل در تاریخ کشورمون وجود داره ، چرا دست بکار بتصویر کشیدن این تاریخ نمیشیم؟؟؟؟؟؟؟

قبلا" همه ی راهها به رم ختم میشد اما الان چند روز است که همه ی راهها به طالقان میرسه!! دیروز در برنامه ی آشپزی شبکه 3 ( بهونه ) پخت یه غذای محلی طالقان بنام پنیر ویچ که همراه با والک پلو مصرف میشه ، آموزش داده شد. بنا شده این غذا رو در منزل درست کنیم و اگر باب طبع همه بود به فهرست برنامه ی غذایی اضافه بشه. پنیر ویچ مخلوطی از پنیر ، شوید و تخم مرغ است که در کره تفت داده میشه. طرز تهیه بریونی اصفهان رو هم یاد گرفتم که البته خیلی چرب و چیلیه. شاید یه روز مصمم بشیم این غذا رو توی خونه درست کنیم.

زیاده عرضی نیست جز دوری شما که آن هم انشاءالله به زودی زود به پایان رسیده و چشمانمان به جمال نورانی شما منور میشود ( این جمله ، جمله ی معروف نامه های سابق بود که دست نویس میشد و برای احوال پرسی خانوادگی و دوستانه ، از شهری به شهر دیگه میرفت. اما این روزها با وجود ایمیل و SMS کی دیگه دست به قلم میشه و نامه مینویسه؟؟!!)

جدی جدی ، کاش میشد دوباره یه نامه ی دست نویس از یه دوست دریافت میکردم.....