خیر ؛ مثل اینکه نمیخوام درست بشم! چندین و چند بار هلالهایی که رویت اونها ساده بوده رو به خاطر مواجه شدن با شرایط نامناسب جوی و همراه نداشتن ابزار مناسب از دست دادم که آخرین اونها ، همین هلال صبحگاهی شوال 1433 است.

با اینکه دیروز حسابی خسته شدم و آخر شب هم برامون مهمان رسیده بود ، ولی باز به شوق دیدن هلال صبح زود از خونه زدم بیرون. مختصات هلال نشون میداد که دیدن این هلال با چشم کار راحتی است و به همین دلیل ، فقط دوربین عکاسی و سه پایه رو به همراه داشتم. وقتی در کنار پارکینگ کوه صفه آماده ی مشاهده ی هلال شدم ، دیدم افق شرقی با ابر و غبار پوشیده شده. در برخی قسمتها ابرهای بریده بریده بودند. متاسفانه همراه نداشتن یه دوربین دوچشمی باعث شد که نتونم در این قسمت از ابرها ، کار جستجو رو انجام بدم. چند عکس گرفتم که باید سر فرصت اونها رو بازبینی کنم تا ببینم چیزی در اونها ثبت شده یا نه. از خودم عصبانی بودم که چرا لااقل یه دوربین 7 در 35 معمولی رو برنداشتم تا اینطوری دست خالی برنگردم؟؟!!

پنج شنبه شب و جمعه رو در کنار فامیل و دوستان گذروندیم. آخرین روزهای تابستون و تعطیلات است و از هفته ی آینده با بازگشائی مدارس ، دیگه کمتر چنین فرصتهایی دست میده.