امروز خلاصه ای از یک گزارش مالی رو در اختیار یکی از همکارام قرار دادم و از ایشون خواستم نظر تحلیلی خودش رو در باره این گزارش برام بگه. ایشون که بتازگی به جمع ما پیوستند پس از مطالعه این گزارش ، به چند نکته شاخص اشاره کردند ؛ نکاتی که در همون نگاه اولیه میشد به اون پی برد. من روی یکی از این نکات متمرکز شدم و گفتم : به نظر شما افزایش سهم پرداختهای عمرانی نسبت به بودجه نقدی تنظیم شده ، تاثیر مثبتی بر عملکرد این واحد مورد نظر داشته و یا تاثیر منفی ؟ همکارم بلافاصله این رویکرد رو مثبت ارزیابی کردند و من هم در مقابل چندین تاثیر منفی این اقدام رو براشون تشریح کردم.

با این گفتگوی خیلی ساده ، ایشون متوجه شدند که " چرخ با این اختران نغز و خوش و زیباستی – صورتی در زیر دارد آنچه در بالاستی ". به نظر من ، این جزو وظایف یک مدیر است که تجربیات خودش رو بتدریج و با در نظر گرفتن ظرفیت یادگیری همکارانش ، در اختیار اونها قرار بده و زمینه ای رو آماده کنه که این افراد ، تجربیات گذشته رو در کنار خلاقیتهای خودشون بروز بدهند. من مطمئن هستم دفعه بعدی که یک گزارش تحلیلی از این همکارم بخواهم ، گزارشی به مراتب پربارتر و دقیقتر از چیزی که امروز مطرح شد ، ارائه خواهند داد.