امشب ، سومین شب از شبهای قدر است که بنا بر احادیث و روایات بسیار ، فضیلت آن از دو شب قدر پیشین بیشتر است. فکر میکنم اهل تسنن نیز این شب را شب قدر میدانند. یکی از اعمال مستحبی شبهای قدر ، خواندن دعای جوشن کبیر است. در دوره نوجوانی که شبهای احیاء را تا هنگام سحر در مسجد محله بسر میبردم دوست داشتم این دعا را خیلی تند بخوانم. معنی فارسی آن را هم مد نظر نداشتم و فرازهایی از این دعا که خواندن آن با سرعت بیشتری انجام میشد را ، بیشتر می پسندیدم. اما در دوره جوانی ، عارفی مرا متوجه برخی فرازهای این دعا کرد که تا آن زمان توجهی به کلام رفیع و بلند آن نکرده بودم. در دعای جوشن کبیر 1000 اسم و صفت خداوند بیان میشود. فرازهایی که آن عارف بزرگوار در سخنان خود بدان اشاره کرد چنین بود :

یا عماد من لا عماد له ، یا سند من لا سند له ، یا ذخر من لا ذخر له ، یا حرز من لا حرز له ، یا غیاث من لا غیاث له ، یا فخر من لا فخر له ، یا عزّ من لا عزّ له ، یا معین من لا معین له ، یا انیس من لا انیس له ، یا امان من لا امان له.....

ای اعتماد کسانی که اعتمادی ندارند ، ای نگهدار کسانی که نگهداری ندارند ، ای ذخیره کسانی که ذخیره ای ندارند ، ای نگهبان کسانی که نگهبانی ندارند ، ای پناه کسانی که پناهی ندارند ، ای افتخار کسانی که افتخاری ندارند ، ای عزّت کسانی که عزّتی ندارند ، ای یاور کسانی که یاوری ندارند ، ای مونس کسانی که مونسی ندارند ، و ای امان بخش کسانی که امان ندارند....

یا حبیب من لا حبیب له ، یا طبیب من لا طبیب له ، یا مجیب من لا مجیب له ، یا شفیق من لا شفیق له ، یا رفیق من لا رفیق له ، یا مغیث من لا مغیث له ، یا دلیل من لا دلیل له ، یا انیس من لا انیس له ، یا راحم من لا راحم له ، یا صاحب من لا صاحب له ......

بواقع چون به دیده ی دل بنگریم ، از خود هیچ نداریم و فقیر مطلق هستیم. اگر امشب این حال فقر و نداری را درک کردید ، این دوست خود را نیز به یاد داشته باشید. التماس دعا