سالها قبل ، در شب 21 رمضان به همراه دوستانم در مسجد محله حضور پیدا کردیم. پس از پایان مراسم احیاء ، مردم در گوشه کنار مسجد نشسته بودند و گفتگو میکردند. من هم مشغول صحبت بودم که یه دفعه یکی از دوستانم که نزدیک محراب نشسته بود ، برای جمعی که در اطرافش بودند شروع به خوندن شعری در مدیح امیر المومنین علی ابن ابیطالب علیه السلام کرد. صدای بلند ایشون و آهنگ دلنشین شعر من رو به سمت محراب هدایت کرد:

دوش رفتم مسجد کوفه ، بدیدم روی منبر

بود گرم خطبه آن شاهنشه دنیا و دینم

گفت ای مردم سلونی ، من وصی مصطفی یم

خازن گنج علوم اولین و آخرینم

من علیم ، عالیم ، دانای اسرار نهانم

انجم آرای سمایم ، کارپرداز زمینم

خوندن این شعر در شب بیست و یکم ماه رمضان ، باعث شد سکوتی عجیب در مسجد حکمفرما بشه. همه گوش دل به این شعر داده بودند ؛ بخصوص جائی که شعر به اوج خودش میرسید :

من همان شاهم که شبها ، جای خواب و استراحت

در میان بینوایان ، از عنایت می نشینم

من همان شاهم که هنگام سحر با روی بسته

مونس طفل یتیمم ، یاور ویران نشینم

من همان شاهم که ، مشک پیرزن گیرم بدوشم

گندمش بخشم ، اگر چه خود بود نان جوینم

چند سال بعد نوار این شعر و مداحی رو در نیشابور گیر آوردم و اونقدر اون رو گوش کردم که ظرف دو سه روز ، دو شعر بلند در مدح امیر المومنین و حضرت ابوالفضل رو حفظ کردم ؛ حفظ کردنی که خط بخطش رو روی لوح دلم نوشتم تا برای همیشه همراهم باشه. در سحر گاه امروز بار دیگه ابیات آخر این شعر رو زمزمه میکرم ؛ سحر ، روی بسته ، مونس طفل یتیمم ، یاور ویران نشینم..... ماه رمضان ، ماه ضیافت الله ، رو به پایان است. چند سحر دیگه ، از سحرهای آسمانی این ماه باقی نمونده. سفر ضیافت اللهی در حال برچیدن است. جمعه این هفته ، هلال ماه شوال رو میبینیم ، روز بعد رو عید میگیریم اما از فردای عید ، دلتنگیها برای نشستن دوباره بر سر سفره کرم ماه رمضان آغاز میشه. آیا رمضان دیگری رو درک خواهیم کرد؟

ماه رمضان ، ماه خداست ، اما برای ما شیعیان این ماه با وجود پربرکت امیر المومنین گره خورده است. شاید همه ی ما به مدد الهی و با لطف امیر المومنین ، بتونیم کاری کنیم که سفره احسان و کرم ماه رمضان ، تا رمضان آینده برای ما باز بمونه. کمک به افرادی بی بضاعت و ایتام یکی از راههای بسیار ساده ای است که در این زمینه یاور ما خواهد بود. فکر نکنید کار سختیه ، فکر نکنید حمایت از یک خانواده که به هر دلیل سرپرست و نان آور خودش رو از دست داده نیاز به پول و امکانات فراوانی داره. سری به کمیته امداد امام بزنید ؛ خواهید دید که کار ساده تر از اون چیزی است که فکرش رو میکردید. در دنیای ماشینی امروز ، تقریبا" همه ی ما در طول یک ماه ، خرجهایی رو انجام میدیم ، که اگر انجام نشه ، آسیبی به زندگی ما وارد نمیشه. آیا میدونید خانواده هایی هستند که همین پس اندازهای اندک ما ، میتونه گره ای از مشکلاتشون رو باز کنه؟ آیا میدونید خانواده هایی هستند که بدلیل فقر مادی ، ممکنه دچار فقر معنوی بشوند؟ دهها آیای دیگه رو میشه اینجا گفت اما نمیخواهم حس ترحم شما رو تحریک کنم. فقط میخوام پیشنهاد کنم در این روزهای باقیمونده از ماه رمضان ، یه بار و برای چند دقیقه سری به کمیته امداد یا سازمان بهزیستی و یا سایر ارگانهای خیریه دیگه بزنید. اونجا به چشم خودتون خواهید دید که چقدر ساده میتونید تا رمضان سال آینده ، کماکان از سفره کرم رمضان و امیرالمومنین بهره مند بشین.

عجله کنید ؛ فقط 6 روز دیگه از ماه رمضان باقی مونده.....