روز گذشته و برای اولین بار ، از چهار اثر تاریخی اصفهان بازدید کردم. این آثار عبارت بودند از کاروانسرای دردشت ، حمام دردشت ، خانه مشروطیت و عصارخانه شاهی. کاروانسرا در حال بازسازی بود و بدلیل وجود مصالح ساختمانی مختلف در محوطه این کاروانسرا ، امکانی برای عکاسی نبود. ورودی اصلی کاروانسرا در بازارچه دردشت قرار داشت. حمام دردشت نیز در کنار همین بازارچه ساخته شده است.

 

این حمام نسبت به حمام رهنان کوچکتر بوده و فقط تک حمام است ( احتمالا" برای استفاده خانمها و آقایان از این حمام ، بازه های زمانی تعیین میکردند ). بر خلاف حمام رهنان و مطابق با اکثر حمامهای قدیمی ، در حمام دردشت سکوها و نشمینگاهها در طرفین و راهروها در وسط قرار دارد. طراحی این بنا به مراتب ساده تر از حمام رهنان است اما شاید وجه تمایز آن ، نقاشیهای زیبایی باشد که هنوز آثاری از آنها در سقف یکی از سکوها وجود دارد. این حمام دارای بخشهای سردینه ، گرمینه و استخر آب است.

 

خانه مشروطیت ، محل زندگی مرحوم آقا نجفی است. این خانه تاریخی در فاصله نزدیکی از بازار قدیم اصفهان و مسجد امام قرار دارد.

 

در عصر مشروطه ، جلسات مهم سیاسی با حضور سران مشروطه اصفهان در این خانه برگزار شده است. در زیرزمین همین خانه ، مادر ظل السطان ( پسر ناصرالدین شاه قاجار و حکمران اصفهان در عهد قاجار ) ترور شده و به قتل رسیده است. این خانه نسبت به خانه های تاریخی کاشان خیلی ساده تر است. اما دربها و پنجره های منبتکاری شده آن که با شیشه های رنگی تزئین یافته ، جلوه خاصی به آن میدهد.

 

تا قبل از بازدید دیروز ، از عصار خانه شاهی اصفهان فقط یک عکس دیده بودم. اکثر مسافرینی که به اصفهان می آیند ، بیشتر از پلهای تاریخی و میدان نقش جهان بازدید میکنند. بجز سی و سه پل و پل خواجو ، سایر پلهای تاریخی و آثار واقع در میدان نقش جهان ، خیلی رنگ و بوی تاریخی ندارند. کسانی که از مسجد جامع اصفهان بازدید کرده باشند با من موافقند که وقتی در آن مسجد قدیم میزنیم ، احساس میکنیم در حال یک سفر زمانی به گذشته ی بسیار دور هستیم. این حس و حال در مسجد امام و مسجد شیخ لطف الله و کلا" در میدان نقش جهان به دست نمی آید. اما عصارخانه دقیقا" همین احساس سفر در زمان را بوجود می آورد.

 

فضای عصارخانه کوچک است اما گذشت زمان را در گوشه گوشه ی آن میتوان لمس کرد.....