غروب پنجشنبه گذشته ، برای طبیعت گردی عازم فریدن شدیم. در بین راه ، متاسفانه شاهد تصادفی بودیم که یکی از مجروحین حادثه ( راننده جوان یک خودرو 206 ) هنوز در ماشین بود و بخاطر اینکه ممکن بود با جابجائی کنترل نشده ی او ، آسیبی به نخاعش وارد شود ، شاهدان و حاضران در صحنه تصمیم نداشتند وی را از بین در و پیکر له شده ی ماشین بیرون بیاورند. با حضور ماموران اورژانس این مجروح ( که تقریبا" بیهوش بود ) را به آرامی از ماشینش بیرون آوردیم و سپس به راه خود ادامه دادیم.

 

صبح جمعه به اتفاق تمامی اعضای خانواده و سایر همراهان عازم منطقه قائم آباد فریدن شدیم. حدود ساعت 10 صبح راهپیمایی و کوه پیمایی خود را شروع کرده و در ساعت 2.5 بعد از ظهر به محل پارک خودروها بازگشتیم. در این مدت 4.5 ساعت برای جمع آوری یک سبزی خوش عطر به نام چووئیک به بالای کوه رفتیم. این گیاه در فصل بهار و در نقاط بلند ارتفاع کوههای این منطقه میروید. جمع آوری آن بدلیل رویش آن در ارتفاعات سخت است اما به واقع ارزش آن را دارد چرا که هم فال است و هم تماشا ( بخصوص برای ما شهریهای طبیعت ندیده !!). این سبزی را پس از خشک کردن برای معطر و خوش طعم کردن ماست استفاده میکنند. برای من مهمتر از جمع  آوری این گیاه  این بود که توانستم در بین بوته های گون قدم بزنم، نظاره گر لاله های واژگون باشم ، کوهپیمایی کنم ، هوای پاک و خنکی را به درون ریه هایم بفرستم ، صدای پرنده های وحشی را بشنوم و برف بخورم. مجموعه ی این همه نعمت باعث شد که حتی ذره ای احساس خستگی نداشته باشم.

    

صبح امروز ( یکشنبه 15 اردیبهشت ) هم در کنار پل خواجو حاضر شدم و از هلال ماه عکس گرفتم.