به نام خدا

 

امشب و در آغاز قرائت مجدد قرآن ، توجهم به آیه 29 سوره بقره جلب شد. در این آیه آمده است " هو الذی خلق لکم ما فی الارض جمیعا ثم استوی الی السماء فسوهن سبع سموات و هو بکل شیء علیم . اوست که همه ی چیزهایی را که در روی زمین است برایتان بیافرید ، آنگاه به آسمان پرداخت و هر هفت آسمان را برافراشت و خود از هر چیز آگاه است ".

 

 

" آنگاه به آسمان پرداخت " برای ترجمه ی " ثم استوی الی السماء"  آورده شده و بنا به گفته ی مترجم ( عبدالحمید آیتی ) میتوان اون رو در موردی " بر آسمان استیلا یافت " هم معنا کرد. ترجمه ی این کلمات هر کدوم از این دو که باشه نکته ی مهم اینه که در این آیه ، پرداختن به آسمان و افراشتن هفت آسمان ، پس از آفریده شدن زمین و آنچه که روی زمین است بیان گردیده. این موضوع ( حداقل بر حسب ظاهر ) با دانسته های دانش اخترشناسی امروزی همخواهنی نداره. البته باید جستجو و کنکاش کرد که آیا مراد از زمین و آسمان در این آیه ، همین زمین و آسمانی است که ما میشناسیم؟ و اینکه براستی هفت آسمان چیه؟

 

 

توجه به این آیه باعث شد تا ببینم در کتاب مقدس ( اسفار عهد عتیق ) چه چیزی در این باره اومده . سالها پیش یک جلد از کتاب مقدس رو برای مطالعه تهیه کرده بودم و امشب رجوعی مجدد به اون داشتم. در باب اول از سفر پیدایش ، مراحل آفرینش اینگونه پشت سر هم آمده که : خلق آسمانها و زمین – روشنایی – فلک – جمع شدن آبها و ظهور خشکی – پیدایش نباتات – پیدایش ستارگان ، خورشید و ماه – پیدایش جانوران در دریاها – گسترش جانوران در خشکی - پیدایش انسان....

 

شباهت ظاهری زیادی بین این بخش از کتاب مقدس ، با آیه 29 سوره بقره وجود داره چونکه در اینجا هم آفرینش ستارگان و خورشید و ماه ، بعد از آفرینش زمین و نباتات آورده شده . عدم تطابق این سلسله از آفرینش با دانش نجوم امروز ، انگیزه ای برام شده تا با رجوع به کتابهای تفسیر قرآن ببینم نظر مفسرین در این باره چیه. اگر کسی هم بتونم در این زمینه راهنمایی کنه که کلی ما رو ممنوندار خودش کرده.

 

 

دو نکته ی دیگه هم امشب برام جالب بود. اول گفتگوی مستقیم و دو طرفه ی خداوند با فرشته ها ( آیات 30 ، 31 و 32 سوره بقره ) که یه نوع حالت مادی رو برای خداوند در ذهن ایجاد میکنه در حالیکه خداوند مادی نیست. نکته ی جالب دوم به کتاب مقدس مربوط میشه که در اون عنوان شده  : " و خدا گفت آدم را بصورت ما و موافق شبیه ما بسازیم.... ". این تشبیه صورت انسان به صورت خداوند برام یه حالت نشاط آور داشت. در قرآن کریم هم اشاره به الهی بودن روح انسان شده. به هر حال خدائی بودن انسان ( چه از نظر روحی و چه از نظر شکلی ) یه حس مسئولیت بیشتر در ما بوجود میاره. 

 

 

کتاب الهی گنجینه ی بسیار بزرگی است که ما در اختیار داریم اما برای درک این حقیقت بزرگ و دستیابی به این گنج ، باید یا خودمون دانای به اسرار و رازهای اون باشیم و یا اینکه به سراغ کسانی بریم که در این دریای بیکران غواصی کرده اند و راه رسیدن به این گنجینه رو میدونند. اولیاء دین علیهما السلام و عالمان دقیق دینی کسانی هستند که مددکار ما در این زمینه هستند.