فکر نکنید این عکس 180 درجه چرخیده! در قسمتی از کوه صفه ، فرورفتگی وجود داره و وقتی اونجا قرار بگیری ، کوه بطور زیبا و در عین حال هولناکی بالای سرمون دیده میشه ( هولناک به این خاطر که هر آن ممکنه سنگی از کوه جدا بشه و صاف بخوره وسط ملاج آدم! )

 

 

 

این نوزاد آروم همون کسیه که اذان و اقامه اش رو خوندم و امشب هم رفته بودم ازش عکس بگیرم

 

 

 

امشب ماه در صورت فلکی دوپیکر ( جوزا ) قرار داشت و بخاطر وجود کریستالهای ریز یخ در جو ، این هاله ی بزرگ در اطراف ماه شکل گرفته بود.

 

 

 

بهار داره از راه میرسه و بنفشه های باغچه ی ما هم دراومده. این عکس مال امروز نیست بلکه مال امشبه و با 30 ثانیه نوردهی و با نور مهتاب گرفته شده

 

یه توضیح هم باید بگم. علت اینکه بعضی وقتها زیاد اینجا چیزی مینویسم اینه که از محیط وبلاگ بعنوان دفتر خاطرات هم استفاده میکنم. بعضی وقتها هم مخاطبم خودم هستم. نه حرفام و نه خودم در حد و اندازه ای نیست که بخوام منبر برم و برای دیگرون خطابه و سخنرانی داشته باشم. اگر احساس میشه پرچونگی میکنم ، شرمنده ؛ پوزش میخوام