خرّم آن بقعه که آرامگه یار آنجاست

با هماهنگی دوستانم در انجمن اختروش ایران ، بنا شد ماه گرفتگی رو از مسجد امام ( جامع عباسی ) اصفهان شاهد باشم. دیروز بعد از ظهر استراحت کردم تا بتونم این گرفتگی رو تا مراحل نهایی ببینم. حدود ساعت 23 رفتم به میدون نقش جهان و بعد از اون به مسجد امام. با شروع ماه گرفتگی عکاسی رو شروع کردم و کلی هم ذوق کرده بودم که میتونم منظره ماه گرفتگی رو در کنار کاشیکاریهای بسیار زیبای این مسجد ثبت کنم. دوربین دیجیتالی داشتم و میتونستم نتیجه کارم رو بلافاصله ببینم. همه چیز عالی بود و کلی احساس مثبت بودن پیدا کردم....

اما چشمت روز بد نبینه مادر ؛ امروز که این عکسها رو به کامپیوتر منتقل کردم ، اول عین ژله شروع به لرزیدن کردم و بعدش هم ولو شدم.... وجود یه نقص فنی باعث شده بود که اونچه رو که در مونیتور دوربین میدیدم از نظر نور و روشنائی کاملا" با اونچه که ثبت شده بود متفاوت باشه. تقریبا" تمامی عسکها ( اینا واقعا؛ عسکند نه عکس !!‌ ) تاریک و بی رنگ و رو شده بودند. برای گرفتن این عکسها تا ساعت 4 بامداد بیدار مونده بودم و حالا اونقدر خسته و کسل شدم که هر کی منو ببینه فکر میکنه خدای نکرده ، زبونم لال ، گرد نخودی چیزی مصرف کردم..... ظاهرا" تا سال 1390 دیگه ماه گرفتگی کامل در ایران روی نمیده. خوشبختانه اونقدر عکس گرفتم که بتونم برای مدت 5 سال زار بزنم..... همینه دیگه ؛ وقتی اختیار خودمون رو دو دستی به تکنولوژی تقدیم میکنیم و بعدش یه گوشه میشینیم و پاهامون رو روی هم میندازیم تا همه ی کارها مکانیزه انجام بشه ، عاقبتی بهتر از این نصیبمون نمیشه. حالا تمامی اون احساسات مثبته قشنگ قشنگ ، جای خودشون رو به علامتهای منفی داده و ....... توی محیط کار که نمیتونم ناراحتیم رو نشون بدم. ناچارم لبخند بزنم اما خودم میدونم که قل مراد داره گریه میکنه!!


نوشته شده در تاريخ یکشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۸٥ توسط علیرضا بوژمهرانی

آپلود عکس

خرید اینترنتی

فال حافظ

قالب وبلاگ

.: Weblog Themes By Blog Skin :.

آپلود عکس

خرید اینترنتی

فال حافظ

قالب وبلاگ