با بیانات مقام معظم رهبری در خطبه های نماز جمعه ی تهران فکر میکنم پرونده ی انتخابات 22 خرداد را دیگر باید بسته شده بدانیم. من تبریکم را به آقای احمدی نژاد همان روز 23 خرداد گفتم چون اطمینان داشتم چیزی تغییر نخواهد کرد.

 

آقای دکتر رضایی در صحبتهای دیشب خود گفتند در بیان نظرات ( حتی در حضور مقام رهبری ) باید خیلی شفاف و روشن نقطه نظراتمان را بیان کنیم اما بعد از جمع بندی که توسط ایشان انجام میشود همه تابع نظر رهبری باشیم.

 

همانگونه که گفتم ، برای من دیگر این پرونده بسته شد. این انتخابات یک تاثیر لحظه ای برای امروز دارد و یک تاثیر نهفته که اثرش در سال 1390 و 1392 آشکار خواهد شد. در تاثیر امروزی و تا چند روز دیگر ، دولت میتواند بگوید از مشارکت 85 درصدی مردم ، حمایت 65% رای دهندگان را نسبت به برنامه های خود بدست آورده است. اما در سالهای 1390 ( انتخابات مجلس ) و 1392 ( انتخابات ریاست جمهوری ) معلوم خواهد شد که آیا روند حاکم در قبل و بعد این انتخابات ( که در مواردی مورد ایراد مقام رهبری نیز قرار گرفت ) آیا اجازه میدهد که بار دیگر 85% مردم به پای صندوقهای رای بیایند؟ اگر امروز موضوع انتخابات ، انتخاب یک نفر برای صندلی ریاست جمهوری است ، دعواها ، اختلاف نظرها ، رویه ها و فضا سازیهای قبل و بعد از انتخابات ، همه و همه باعث خواهد شد که در انتخاباتهای آتی ، موضوع اصلی ، چیز دیگری شود ؛ همانکه امروز مقام معظم رهبری از آن بعنوان بحران مشروعیت یاد کردند و فرمودند دشمنان نظام این موضوع را در دستور کار خود دارند.

 

انتخابات دهم تمام شد اما جا دارد هر کدام از جناحهای موجود در نظام به بررسی این نکته بپردازد که سهم آنان در بروز مشکلات متعدد در این روند انتخابات دهم ( قبل و بعد از انتخابات ) چه بوده است؟ و اگر بدلیل رویدادهایی که در این انتخابات اتفاق افتاد ، در سالهای بعد شاهد ریزش چشمگیر مشارکت کنندگان در انتخابات و ایجاد بحران مشروعیت نظام باشیم ، آنان چه پاسخی برای علاقمندان و وفاداران به نظام جمهوری اسلامی ایران دارند؟

 

نمیخواهم بدبین باشم و قضاوت عجولانه انجام دهم اما هنوز هم ابرهای تیره را در آسمان سیاست میبینم.....