بارها گفتم که بنفشه یکی از گلهایی است که بی اندازه به اون علاقه دارم. شاید تنوع بسیار زیاد در رنگ و لطافت بی نظیر در گلبرگها باعث این علاقه ی وافر شده باشه اما یه خصوصیت دیگه هم در بنفشه وجود داره که خیلی برام قابل توجه است

 

 

 

در آسمان ابری زمستان ، زیر باد و سرما ، بنفشه رنگ و روی خودش رو از دست میده. اونهایی که از گلکاری سر رشته ای ندارند ممکنه فکر کنند که تازیانه ی باد و سوزش سرما ، بنفشه رو وادار به مرگ و تسلیم کرده. در عکس بالا هم همین موضوع بوضوح دیده میشه ؛ بنفشه های این گلدون در زیر هجوم برف مدفون شدند و اندک شاخه هایی هم که توان بالا موندن رو داشتند ، سرهاشون خم شده و حالتی خشکیده پیدا کردند.

 

اما در همین هنگام ، که بنفشه به ظاهر تسلیم قدرت سرما شده ، در زیر خاک جریانی دیگر حکمفرماست. بر خلاف سطح زمین که سرد و یخ زده است ، در زیر خاک  ، مواد مغذی با قرار گرفتن در کنار رطوبت ، واکنشهایی رو انجام میدن که تولید گرما میکنه. در این شرایط ، ریشه ی بنفشه شروع به نفوذ به عمق خاک میکنه و هر روز بیشتر و بیشتر گسترش پیدا میکنه. گیاهی که در روی زمین بظاهر مغلوب سرما شده ، در زیر خاک هر روز بزرگتر میشه و آماده برای تحولی یکباره و انفجار گونه.

 

ایران در منطقه ای قرار داره که چهار فصله. زمستانهای ایران سرد و خشکه اما پایدار نیست. وقتی با بالا اومدن تدریجی خورشید و کنار رفتن ابرهای سرد و سیاه ، اندک نسیم بهاری وزیدن میگیره ، همون بنفشه ی خشکیده ، همون بنفشه ی مدفون شدن در یخ و برف ، همون بنفشه ای که ظاهری پلاسیده و نحیف پیدا کرده بود ، بناگهان سر از خاک بلند میکنه. اون ریشه ها که دور از چشم یخ و برف هر روز در حال گسترش بودند ، با تغییر شرایط محیطی ، انبوهی از انرژی رو روانه ی شاخه های نحیف سطح زمین میکنند. این رویداد در خور توجه و تدبر ، باعث میشه که در اندک زمانی ، همون شاخه های نحیف ، غرق در گل و زیبایی بشند ؛ چیزی که من اسمش رو گذاشتم انفجار گل....

 

 

 

این همون گلدون یخ زده ی بالایی است. شاید کسانی که با گلکاری آشنا نیستند باور نکنند که این گلهای درشت و شاداب ، همون گلهای پژمرده ی عکس بالایی هستند. اما نه ؛ باور کنید همونها هستند. همون برف و سرما ، عامل اصلی رشد و شکوفایی بنفشه میشه. شاید اگر برف و سرما نبود ، بنفشه این همه زیبایی نداشت. افراد ناآشنا به گل و گیاه ، فقط به ظاهر گلها و اونچه که در روی زمین دیده میشه توجه دارند ، اما افراد بصیر در زمینه گلکاری ، علاوه بر سطح زمین ، به اونچه که در زیر زمین هم رخ میده با دقت توجه میکنند.

 

تابستون پارسال و در سفری که به شمال کشور داشتم ، مقداری بذر گل " ناز آفتابی " جمع آوری کردم. دونه های بسیار ریز این بذر کار کاشت رو مشکل میکنه اما به هر تقدیر در بهار امسال بخشی از اون بذرها رو برای نمونه کاشتم و پس از رشد و نمو اولیه ، اونها رو در گلدونهای کوچک قرار دادم . در اوایل خرداد ماه ، این گلها رو به باغچه منتقل کردم. چند روز قبل ، اولین غنچه ی این گلها شکوفا شد :

 

 

 

امسال در باغچه ی خونه ی ما ، هر چی گل وجود داره ، حاصل لطف و عنایت الهی و دسترنج کار خودم است. عکسهایی بیشتری از این گلها رو در روزها و هفته های آتی در این وبلاگ قرار میدم