دیروز بلاخره این کوهپیمایی استقامتی رو انجام دادم. حدود 10 کیلومتر راه رو در طی 2 ساعت و 45 دقیقه طی کردم که البته 15 دقیقه ی اون شامل سه وقت استراحت 5 دقیقه ای بود. من ساعاتی پیش از غروب حرکت خودم رو آغاز کردم و مقارن غروب آفتاب هم کارم به اتمام رسید. گرمای بیش از اندازه ی هوا باعث شد که خیلی تشنه بشم. این نوع کوهپیمایی رو باید تا مناسب شدن شرایط جوی کنار بذارم ( البته در روزهای تعطیل میشه اینکار رو صبح زود که هوا خنکه انجام داد ). وقتی به خونه برگشتم ، تا آخر شب حدود 10 تا 12 لیوان آب خوردم ولی باز هم احساس تشنگی داشتم.

 

بحث مشروعیت و مقبولیت چند روزیه که در خبرها به اون پرداخته میشه. این موضوع بسیار مهمی است که پرسشهای زیادی در باره ی اون مطرح میشه ، از جمله اینکه :

-         مشروعیت پیامبران ، امامان و معصومین علیهما سلام از خداوند است و اقبال مردمی در این زمینه نقشی ندارد. آیا در مورد غیر معصومین هم چنین مشروعیت مستقیمی از جانب خداوند وجود دارد؟

-         در عصر غیبت امام معصوم ( عجل الله تعالی فرجه الشریف ) ، حجت مردم ( حاکم شرع ) را ، خود مردم انتخاب میکنند یا امام معصوم علیه السلام به ترتیبی این فرد یا افراد را معرفی می فرمایند؟

-         آیا انتخاب مردم باعث ایجاد مشروعیت از جانب خداوند میگردد؟ اگر چنین است تفاوت مشروعیت با مقبولیت چیست؟

-         آیا مقبولیت ، زمینه ی تجلی و ظهور مشروعیت را فراهم میکند؟ اگر چنین است آیا این ظهو و بروز فقط میتواند اختصاص به یک نفر داشته باشد یا شامل افراد متعدد هم میشود؟

-         آیا مقبولیت یافتن یکی از حاکمان شرع ، مشروعیت دیگر حاکمان شرع را تحت الشعاع قرار میدهد؟

 

این موضوع در مباحث نظری و تئوری حکومت اسلامی مطرح است و اندیشمندان مختلف در این باره مطالبی را بیان داشته اند اما به نظر میرسد بخش عمده ای از جامعه ی ما با این نظریات و مبانی آشنایی ندارند. شاید تاکنون زمینه ای هم برای طرح این مسائل بوجود نیامده است. بدون شک شرح و بسط این موضوع توسط کارشناسان و اهل فن میتواند تبیین کننده ی چگونگی رابطه ی بین خداوند ، مردم و حاکم اسلامی در نزد افکار عمومی باشد.