مثل این چند سال اخیر ، از چشیدن لذت روزه پیشواز محروم شدم. باید به تهران میرفتم و در ستاد استهلال فعالیت میکردم. شیرینی این روزه ی پیشواز وصف نشدنی است و یه جورایی آدم حس میکنه داره خودش رو مهیای ورود به ماه رمضان ، ماه میهمانی خدا میکنه. ماه رمضان اونقدر عظیم و شریفه که نمیشه همینجوری وارد اون شد.

 

جمعه صبح به ستاد استهلال رفتم اما در همون ابتدای ورود خبر تلخ و ناگواری رو شنیدم که هنوز هم روحم رو آزار میده. متاسفانه یکی از گروههای استهلال در استان کردستان دچار حادثه شده و دو نفر از عزیزان این گروه در بدو ورود به ماه میهمانی الهی ، به جوار رحمت حق شتافتند. اخبار مربوط به این حادثه در ساعتهای بعدی مرتب به ما میرسید و فضای کار رو بشدت تحت تاثیر قرار داده بود. برای اون دو عزیز سفر کرده دیگه نمیشد کاری کرد ، اما بطور مدام در فکر شوکی بودم که در این ایام به خانواده ی اونها وارد میشه. دوستان یکی بعد از دیگری تماس میگرفتند. بغضی در گلوی همه بود.......

 

شرایط نامناسب جوی در اکثر مناطق کشور کار استهلال رو سخت و پیچیده کرده بود اما به لطف خدا گزارشهای گروههایی که موفق به رویت شده بودند اونقدر کامل و اثرگذار بود که بدون هیچ تردیدی وضعیت اول ماه رو روشن و نظریه ی کارشناسان در مورد چگونگی رویت پذیری هلال رو تایید کرد. کار تا نزدیک ساعت 23 ادامه پیدا کرد. همه خسته شده بودیم.......

 

یکی از مجروحان حادثه ی کردستان ( آقای امیر اله مانی ) به تهران منتقل شده بود. با پایان گرفتن کارم در ستاد به بیمارستان رفتم تا از ایشون عیادت کنم. الان بچه ها در وضعیت روحی بدی قرار دارند. باید به اونها آرامش داد. با امیر صحبت کردم و دلداریش دادم. دیگه نمیشه چیزی رو برگردوند و فقط میشه برای آمرزش درگذشتگان و بهبودی مجروحان دعا کرد. دوستان زیادی در بیمارستان حضور داشتند. همه دارند تلاش میکنند که تبعات این حادثه کاهش پیدا کنه. الان زمانی است که باید در کنار هم باشیم.......

 

ضمن تبریک فرا رسیدن ماه رمضان ، درگذشت زنده یادان توکلی و شجاعی رو به جامعه نجومی ایران تسلیت عرض میکنم. برای آن مرحومان رحمت و مغفرت الهی و برای خانواده و بازماندگان ایشان صبر و بردباری مسئلت میکنم. از تمامی دوستان عزیز خواهش میکنم در این شبهای نورانی برای درگذشتگان دعا کنند.......