تا دقایقی دیگه ، شانزدهمین روز از ماه مبارک رمضان آغاز میشه. گذشت 15 روز از این ماه ، نشون دهنده ی اینه که بیش از نیمی از زمان ضیافت الهی به اتمام رسیده و نیمه ی دوم و مهم اون آغاز شده ؛ نیمه ای که در بردارنده ی شبهای پربرکت و نورانی قدر خواهد بود.

 

یکی دوشب پیش تلاوتی از مرحوم شحات انور رو از روی قرآن دنبال میکردم. آیه ای که خونده میشد ، بشارتی بود غیر قابل تصور ( از نظر سادگی ظاهری کار ). همه فکر میکنیم که دیدار خداوند باید کار بسیار سخت و پیچیده ای باشه ، اما در آخر سوره ی مبارکه کهف چیز دیگری بیان شده :

 

فمن کان یرجو لقاء ربه – هر کس دیدار پروردگار خویش را امید می بندد

فلیعمل عملا" صالحا – باید کرداری شایسته داشته باشد

و لا یشرک بعبادة ربه احدا – و در پرستش پروردگارش هیچ کس را شریک نسازد

 

به همین سادگی ؛ مگه نه؟

 

بزرگی میگفت فاصله ی ما تا بهشت فقط به اندازه ی دو قدم است ؛ قدم اول رو روی نفس بگذاریم و قدم دوم رو در بهشت.....