آن نفسی که باخودی ، یار چو خار آیدت

وان نفسی که بی خودی یار چه کار آیدت


آن نفسی که باخودی ، خود تو شکار پشه‌ ای

وان نفسی که بی خودی ، پیل شکار آیدت


آن نفسی که باخودی ، بسته ی ابر غصه ای

وان نفسی که بی خودی ، مه به کنار آیدت


آن نفسی که باخودی ، یار کناره میکند

وان نفسی که بی خودی ، باده ی یار آیدت


آن نفسی که باخودی ، همچو خزان فسرده ای

وان نفسی که بی خودی ، دی چو بهار آیدت

 

جمله بی قراریت از طلب قرار تست

طالب بی‌قرار شو ، تا که قرار آیدت


جمله ناگوارشت از طلب گوارش است

ترک گوارش ار کنی ، زهر ، گوار آیدت


جمله بی‌ مرادیت از طلب مراد تست

ور نه همه مرادها ، همچو نثار آیدت


عاشق جور یار شو ، عاشق مهر یار ، نی

تا که نگار نازگر عاشق زار آیدت


خسرو شرق شمس دین از تبریز چون رسد

از مه و از ستاره‌ها والله عار آیدت