خوب ؛ بعد از چند هفته ، میخوام با چند تا عکس ( که البته یه نموره تعدادشون زیاده ) برای دیدن دیدنیهای اصفهان دعوتتون کنم.

 

 

پله های عالی قاپو ( دردناکترین کار اینه که پا روی این کاشیهای زیبا بذاری و بری بالا.... اما چاره ای هم نیست )

 

 

نورگیرهای عالی قاپو

 

 

سقف فوقانی عالی قاپو

 

 

گچبریهای اطاق موسیقی عالی قاپو

 

 

کاشیکاری سر درب مسجد شیخ لطف الله – میدان نقش جهان

 

 

کاشیکاریهای سر درب مسجد امام – میدان نقش جهان

 

 

غروب خورشید در کوه صفه ( پنجشنبه 5 آذر 88 )

 

 

 

 

 

 

 

 

هلال 27 ذیقعده 1430

 

 

 

 

 

 

اولین برف پاییزی ( شنبه 7 آذر )

 

 

این صخره ای است که کار فنی رو اونجا انجام میدیم ( من هم در حال فرود هستم!). چند متر پایین تر از جایی که هستم یه کلاهک وجود داره که بعد از اون در فضا معلق میشیم. کابل فولادی که برای تیرول ( حرکت با قرقره فلزی ) استفاده میکنیم هم در سمت راست دیده میشه.

 

 

بعضی وقتها دوستان و بستگان به من میگن برا چی خودت رو به دردسر میندازی و کارهای سخت و بعضا" پر خطر در کوه انجام میدی.....

 

 

مرحوم شهید بهشتی کلام جالبی داشتند " بهشت را به بها دهند ، به بهانه ندهند". هر چیزی بهایی داره و هر چه ارزشمندتر و ذیقیمت تر باشه ، باید بهای بیشتری براش پرداخت. از طرف دیگه ، حضور در کوه و حرکت در مسیرهای سخت و جذاب ، یه حس خودباوری بسیار قدرتمند رو در انسان بوجود میاره و تقویت میکنه. حسی که به تو میگه ، تو توانائی انجام هر کار مشکلی رو داری ؛ بشرط اینکه خوب فکر کنی ، راه حل مشکلات رو پیدا کنی و از مواجهه با سختیها سرخورده و ناامید نشی.

 

 

وقتی همه ی این کارها رو انجام دادی ، اون وقت آنچنان روحیه ای پیدا میکنی که علاوه بر خودت ، اطرافیانت رو هم تحت تاثیر مثبت قرار میدی. اگر باور ندارین ، امتحان کنید....