برای ورود به مسیر قاراپت باید از یه کابل فولادی که به کوه پیچ شده کمک گرفت.

 

 

در مرحله ی بعدی از یه تنگه ی عمودی باید بالا بریم و برای اینکار باید رو به پرتگاه و پشت به کوه باشیم و با پرس دستها از دو طرف ، چند متر بالا بریم و سپس به سمت راست بچرخیم و مجددا" با سنگ درگیر بشیم.

 

 

بعد از عبور از لبه ی شیبداری که منتهی به یه پرتگاه میشه باید از شکاف بین دو سنگ بالا بریم. در اینجا هم باید از فشار پرس دستها و همینطور فشردن بدن به دیواره ی پشتی استفاده کرد تا راحتتر بالا رفت.

 

 

مرحله ی چهارم هم بالا رفتن از یه تنگه و دیواره ی پرشیب است که البته نسبت به مراحل قبلی کمی ساده تر است ولی باید با نهایت دقت و احتیاط اینکار رو انجام داد.

 

 

در قسمت راست بالای تصویر شکافی در زیر سنگ دیده میشه. نفر وسط در صعود قبلی میخواست با اتکا به این سنگ بالا بره اما سنگ از محل همین شکاف از سرجاش حرکت کرد و نزدیک بود اتفاق تلخی روی بده.

 

 

 

 

عبور مکرر از دیواره های پر شیب و لبه ی پرتگاهها از خصوصیات مسیر قاراپت است که جذابیت مسیر رو صد چندان میکنه

 

 

محلی رو که مربی به اون اشاره میکنند کارگاه فرود به نام " خلیفه سلطانی " است. از این کارگاه میشه یه فرود آزاد 70 تا 80 متری رو با طناب تجربه کرد.

 

 

اینجا یه شکاف عمیق و عریض است که در دل کوه صفه وجود داره. مربی گفتند که یه بار با دو طناب تا 100 متر در این شکاف پایین رفتند اما به انتهای اون نرسیدند.

 

 

وقتی کوهنوردی به اتمام میرسه ، به عوض خستگی ، سرحال و با نشاط و با روحیه میشیم. تا بحال هیچ ورزشی تا این اندازه برام انرژی بخش نبوده.