سه شنبه اول دی برای سومین بار از مسیر یا علی به قله صعود کردم. تمام مسیر بجز آخرین بخش آخرین شکاف رو بخوبی بالا رفتم اما دوباره در همون قسمت آخر گیر کردم. فکر کنم برای رد شدن از این قسمت یه فوت کوزه گری باقی مونده که هنوز یاد نگرفتم. تمام دستگیره ها و جا پاها رو امروز بخوبی استفاده کرده بودم. باید چند بار دیگه و البته اینبار پشت سر هم از این مسیر برم تا رمز و راز این عبور نهایی رو یاد بگیرم. حسن مسیر یا علی اینه که حسابی رس آدم رو میکشه و خورد و خمیر میندازدت بیرون. انگشتان دست ، کف دست ، بازوها ، عضلات کتف ، کمر ، لگن و پاها ، همه و همه در این مسیر درگیر هستند. امروز در همون چند سانتی متر آخر شکاف اونقدر به بدنم فشار اومد و اذیت شدم که دیافراگم شکمم به درد افتاد اما به هر جون کندنی بود با کمک دو نفر از همراهان این چند سانت رو بالا رفتم. مشکلی که دارم اینه که نمیتونم در این قسمت تنگ و باریک بدنم رو به اندازه ی کافی بچرخونم و پای راستم رو در محل مناسب قرار بدم. نمیدونم که آیا باید این چرخش رو قبل از ورود به شکاف انجام بدم یا بعد از اون؟

به هر حال با توجه به اینکه دوستان تنومندتر از من از این قسمت عبور میکنند ، حتما" و حتما" یه تکنیک ساده اما کارا هست که از چشمم دور مونده.

 

چشم اندازهای امروز قله ، مثل همیشه زیبا بود