بگو که یک شبه مردی شدی برای خودت

و ایستادی امروز روی پای خودت

 

نشان بده به همه چه قیامتی هستی

و باز در پی اثبات ادّعای خودت

 

از آسمانی گهواره ، روی خاک بیفت

بیفت مثل همه مردها به پای خودت

 

پدر قنوت گرفته ترا برای خدا

ولی هنوز تو مشغول ربنای خودت

 

که شاید آخر سیر تکامل حلقت

سه جرعه تیر بریزی درون نای خودت

 

یکی به جای عمویت که از تو تشنه تر است

یکی به جای رباب و یکی به جای خودت

 

بده تمام خودت را به نیزه ها و بگیر

برای عمه کمی سایه در ازای خودت

 

و بعد همسفر کاروان برو بالا

برو به قصد رسیدن به انتهای خودت

 

و در نهایت معراج خویش می بینی

که تازه آخر عرش است ابتدای خودت

 

سه روز بعد، در افلاک دفن خواهی شد

درون قلب پدر خاک کربلای خودت

(شعر از : هادی جانفدا)

 

نوای گرم مداح اهل بیت استاد سلیم موذن زاده در شهادت باب الحوائج حضرت علی اصغر علیه السلام را بشنوید

 

دیروز موقع تمرین فنی سنگنوردی و کار با طناب ، گفتگویی در مورد محرم و عزاداری با دوستان داشتیم. چون احتمال میدم اونها این نوشته ها میبینند ، نوشته ای رو که چند سال قبل در سایت جلوه های زیبا درج کرده بودم رو دوباره اینجا قرار میدم.

 

محرم ، بهار اشک و گریه

گریه ؛ اما نه فقط بر مصائب اهل بیت عصمت و طهارت. زیرا مجموعه آنچه که در کربلا و در عاشورای سال 61 هجری روی داده را میتوانیم در یک کلام حضرت زینب سلام الله علیه خلاصه کنیم :  و چیزی جز زیبایی ندیدم....

 

دیدن زیبایی جای گریه ندارد...........

 

ما میگرییم اما نه بر بی یاوری حسین علیه السلام ، که او ، خود یاور تمامی خلایق از اولین تا آخرین است....

ما میگرییم اما نه بر عطش حسین علیه السلام که او زاده ی ساقی کوثر ، و خود ساقی یگانه آب حیات است....

ما میگرییم اما نه بر اسارت اهل بیت عصمت و طهارت ، چرا که دل عالمی اسیر مهر و محبت این خاندان است....

ما بر خود میگرییم....

 

بر خود میگرییم و بر فاصله عظیمی که بین ما و شهدای کربلا ( که مظهر انسان کاملند ) به وجود آمده است....

ما بر انسانیت خود میگرییم....

ما بر دل بستگیهای متعدد دنیایی خود میگرییم...

ما بر سینه و سر میزنیم ، تا زنگار از دل و وجودمان بزداییم. ما میگرییم تا دل و جان را از ناپاکیها شستشو دهیم و آن را جایگاه مهر و عشق قرار دهیم...

محرم ، بهانه و فرصتی برای توجه دوباره به خود ؛ برای توجه به آنچه که هستیم و آنچه که باید باشیم...

و این همه را به برکت محبت حسین علیه السلام داریم....