خیلی وقت بود که میخواستم از وقایعی که بر اثر افتادن یک قطره آب بر روی سطح آب روی میده عکس بگیرم. اینکار بیشتر جنبه ی علمی داره و به نوعی شبیه سازی برخورد شهاب سنگهای اولیه به سطح کره ماه ( در زمانی که پوسته ی ماه سفت شده بود اما در لایه های زیرین مواد مذاب وجود داشته ) است. ابزار کار هم خیلی ساده است : یه دوربین عکاسی که بتونه با نوردهی 2000/1 ثانیه عکس بگیره ، یه لیوان پر آب و یه قطره چکان. همراه با فرزندانم و یکی از دوستان اونها ، این آزمایش رو انجام دادیم که عکسهای زیر نتیجه ی این کار جالب است

 

 

در اولین لحظه ، شدت برخورد باعث میشه که مقدار زیادی آب ( زیاد نسبت به اون یه قطره آب ) بصورت استوانه ای و با سرعت زیاد رو به بالا حرکت کنه و پراکنده بشه. تحت تاثیر نیروی جاذبه ی زمین ، این پراش مواد بشکل یه تاج درمیاد.

 

 

 

در ادامه و بدلیل سیال بود آب ، فشار ضربه ی برخورد باعث میشه لایه ی سطحی آب به طرف داخل فرو بره و خم بشه . وجود کشش سطحی در مولکولهای آب باعث خمیدگی این لایه میشه اما اگر از ماده ی دیگری ( مثل خاک و یا گل ) استفاده میشد ، این فشار باعث سوراخ شدن و پارگی سطح اون ماده میگردد. مقایسه ی اندازه ی این فرو رفتگی با قطر یه قطره آب نشون میده که انرژی حاصل از برخورد تا چه اندازه زیاده

 

 

 

اگر دو برخورد هم زمان روی بده ، هم دامنه شدن امواج حاصل از برخورد میتونه خیلی جالب بشه ( البته اگر این یه برخورد شهاب سنگی واقعی باشه ، این هم دامنه شدن به معنای یه فاجعه ی بزرگ خواهد بود )

 

 

 

وقتی خمیده شدن و فرو رفتگی لایه سطحی آب به نهایت خودش میرسه ، اینبار فشار حاصل از کشش سطحی مولکولهای آب ( که عین یه فنر جمع شده و انرژی در خودش ذخیره کرده ) باعث میشه که این خمیدگی از درون بطرف بالا حرکت کنه

 

 

 

انرژی جمع شده در لایه سطحی آب ، باز هم رو به بالا حرکت میکنه

 

 

 

این انرژی ، آب رو بصورت استوانه ای رو به بالا میبره و ستونی از آب رو روی سطح ایجاد میکنه ( در برخوردهای شهاب سنگی واقعی ، به همین دلیله که معمولا" در وسط حفره هایی که بوجود میان ، یه کوه از وسط حفره زده بیرون )

 

 

 

این ستون آب مجددا" بدلیل نیروی جاذبه به پایین میره و باز هم لایه ی سطحی آب رو بطرف پایین خم میکنه اما این خمیدگی دوم ، هم از نظر شکل و هم از نظر اندازه با خمیدگی حاصل از برخورد اولیه متفاوت است

 

 

 

خمیدگی دوم هم دوباره با فشار کشش سطحی مولکولهای آب رو به بالا حرکت میکنه اما بخاطر تحلیل انرژی ، ارتفاع ستون آب دیگه زیاد نیست. پس از چند نوسان و رفت و برگشت ، همه چیز آروم میشه و به حال اولیه برمیگرده