یکشنبه ی گذشته و بعد از گذراندن دوره نقاهت بیماری رفتم سنگنوردی. اینبار لباس کافی به همراه داشتم و بتدریج با سرد شدن از پوشش بیشتری استفاده کردم ولی باز هم اون پیاده روی اولیه و عرق کردن بدنم باعث شد کمی سرما رو حس کنم. بدنم هنوز ضعف داشت و وقتی سنگنوردی رو آغاز کردم متوجه شدم که نباید زیاد خودم رو خسته کنم.

دوشنبه بعد از ظهر از سالن ورزشی سرپوشیده ی یکی از ایستگاههای سازمان آتش نشانی اصفهان بازدید کردم. در این سال تازه تاسیس ، امکانات بسیار مناسب و کاملی برای آموزش صخره نوردی ایجاد شده. در یکی از اطاقها که محل تمرین و گرم کردن صخره نوردان بود حدود 1.5 ساعت تمرین کردم. توی این طاق و بر روی دیوارها ، انواع و اقسام دستگیره های مصنوعی نصب شده ( دیواره هایی عمودی و دیواره هایی با شیب منفی ). این اطاق کمی سرد بود و فکر میکنم یه نموره هم اینجا احساس سرما کردم.

 

جمع شدن این دو احساس باعث شد که دوشنبه شب دوباره حال و روز خوبی نداشته باشم. بناچار سراغ آمپولهای پنی سیلین رفتم. ظاهرا" باید چند روز کوهنوردی رو تعطیل کنم تا از نظر جسمی به وضعیت با ثباتی برسم.

 

فردا صبح زمان رویت آخرین هلال صبحگاهی محرم خواهد بود. اگر عمری باقی باشه ، هلال صفر رو شنبه شب در تهران رویت خواهم کرد. امیدوارم شرایط جوی مناسب باشه تا بشه از هلال عکاس گرفت. با تهران خیلی آشنا نیستم اما شاید در تپه های الهیه بشه این رصد رو انجام داد.