دیروز ، آخرین روزی بود که برای نوشتن شمارگان عمرم ، از رقم دهگان سه استفاده کردم. امروز ، عرصه چهل سالگی را تجربه میکنم.....

سن چهل سالگی را دوره اوج بلوغ فکری انسانها می نامند ( شاید برای دیگران ) و از سوی دیگر آن را نقطه آغاز پیری و افول سلامتی میدانند ( شاید برای من ). حکایت غریبی است. تا یاد میگیریم ، که هستیم و کجائیم ، باید به فکر رفتن باشیم. با اینکه امسال در حال گذراندن پائیزی ترین پائیز زندگیم هستم ، اما هنوز هم به حیات و زندگی به دیده ی احترام نگاه میکنم. شاید همه ی این رویدادهای تلخ و شیرین روزانه ، بخشی از بازی زندگی باشد. خدا کنه که در این بازی ، دچار بازی دوباره ای نشیم.

به گذشته که فکر میکنم ، می بینم شیرینترین بخش زندگیم ، اون بخش یا بخشهایی بوده که یا با دوست سپری شده و یا توجهم معطوف به دوست بوده. امیدوارم در بخش باقیمونده از عمرم ، حضور دوست رو بیش از پیش حس کنم. هر چند که در پائیز هستیم ، اما برای من امروز یک روز جدیده ، روزی که علیرغم تمامی سختیهایی که برام داره ، از طلوع خورشیدش لذت بردم و به پایانش هم خوش بینم..........