بعضی وقتها حاشیه ها باعث میشه ما به اصل یه مساله توجه نکنیم ( و یا در اون دقیق نشیم ). ترانه ها و تصنیفهای قدیمی از جمله موضوعاتی هستند که ممکنه دستخوش این نگرش بشند. شاید عده ای با بیان اینکه موسیقی و غنا حرام عنوان شده ( که البته در مورد حدود این نوع موسیقی وحدت نظر وجود نداره ) همه ی بخشهای یه تصنیف شامل شعر و موسیقی اون رو نفی کنند ، اما من هر بخش رو جدا جدا ( و خیلی وقتها در مورد تصنیفهای قدیمی ، همه رو با هم !) مورد توجه قرار میدم. دیشب یکی از این تصنیفها رو گوش میکردم و امروز صبح که بخشهایی از اون رو زمزمه میکردم ، چشمهام نمناک شدند :

ساقی امشب مثل هر شب اختیارم دستته

یه چشمم به چشم تو ، چشم دیگم به دستته

این شعر شاید عامیانه به نظر بیاد ، اما معنای بزرگی در اون نهفته.....