پس از یک هفته استراحت اجباری ، امروز هم به قصد کوهنوردی و هم برای رصد هلال جمادی الاولی عازم کوه صفه شدم. دستم هنوز بطور کامل خوب نشده و برای همین از مسیر تله کابین ( که معمولا" فقط برای پایین اومدن از قله استفاده میکردم ) به بالای قله رفتم تا ناچار به دست به سنگ شدن نباشم. مسیر طولانی تر شد و من هم خیلی سریع حرکت میکردم. با رسیدن به بالای قله ، دیدم شرایط ابرناکی بر آسمون غربی حکم فرما است و احتمال ریزش بارون هم هست.

از همون مسیر که بالا رفته بودم ، به پایین برگشتم و اومدم خونه. موقع غروب نگاهی به آسمون انداختم. اکثر بخشها خالی از ابر بود بجز افق غربی. روی پشت بوم رفتم. دوربین عکاسی و دوربین دوچشمی همراهم بود. سیاره ی ناهید بخوبی دیده میشد اما دیگه تا روی افق ابر بود و بس. لایه ی نازکی در نزدیک افق فاقد ابر بود. هر چی تلاش کردم سیاره عطارد رو ندیدم. تنها احتمالی که برای رویت هلال باقی مونده بود ، کم شدن ارتفاع ماه و دیده شدن هلال در لایه ی باریک نزدیک افق بود ، و این همون چیزی بود که اتفاق افتاد.

 

 

 

تاریک شدن آسمون ، افزایش حساسیت دوربین تا عدد 400 و نامناسب بودن شرایط جوی باعث شد که دیگه نشه بهتر از این عکس گرفت ؛ بازم غنیمته و خوشحالم که بلاخره بعد از چند ماه ، دیدار هلال نصیبم شد. این عکس در ساعت 20:18 گرفته شده. در این زمان هلال حدود 3.5 درجه ارتفاع ، 13.3 درجه جدایی و 0.41 دقیقه قوسی ضخامت داشته و از مقارنه ی ماه نو 27 ساعت و 19 دقیقه سپری شده بود.