بنا بود پنج شنبه و جمعه ی این هفته به همراه اعضای گروه کوهنوردی همدلان از آبشار پونه زار بازدید و به قله ی شاهانکوه صعود کنیم اما بروز یک پیشامد ، برنامه رو به هم زد.


این موضوع باعث شد که برنامه پنج شنبه ی خودم رو تغییر بدم و برای دیدن آخرین بازی تیم فوتبال سپاهان در فصل جاری و در ورزشگاه فولاد شهر ، به استادیوم این شهر برم. حضور در ورزشگاه رو خیلی دوست ندارم. برخی شعارهای تماشاگران فارغ از هر گونه ادب و فرهنگ است و این نکته برام آزار دهنده است. در عمرم فقط 3 بار برای دیدن مسابقه به استادیوم رفتم.

اما دیدن چهره به چهره ی بازیکنان ، دیدن دقایق پایانی بازی در زیر بارش شدید بارون ، پیروزی سپاهان در همون دقایق آخر بازی و حضور در جمعیت پر شور و شادمان مردم اصهان در گلزار شهدا از نکات بیاد موندنی این روز بود.

 

 

 

 

 

 

 

 

اما در مورد روز جمعه برنامه ام رو تغییر ندادم. صبح زود به سمت روستای سرداب به راه افتادم و بعد از استراحتی کوتاه و صرف صبحانه ای محلی ، به دامنه های شاهان کوه رفتیم. بیشتر قصد گشت و گذار و دیدن مسیرهای مناسب برای صعود به قله رو داشتم. همراهی برادارن محترم شیاسی باعث شد که روزی پر خاطره در یکی از زیباترین مناطق ایران عزیز داشته باشم. از زیبایی این منطقه ، عطر دل انگیز گیاهان صحرایی و کوهی ، صدای دلنواز پرندگان و آب و هوای مطبوع منطقه هر چی بگم فایده ای نداره. باید هر کسی خودش بیاد اینجا تا اینها رو درک کنه.

جالب بود که امروز برای دقایقی ، بارش برف رو هم شاهد بودیم ( اون هم در نیمه دوم اردیبهشت ). شما رو به دیدن عکسهایی از این منطقه ی دلفریب دعوت میکنم