برای انجام یک کار اداری در فریدن ، ناچار شدم یکشنبه رو مرخصی بگیرم.


وقتی کارم به پایان رسید ، از فرصت حضور در این منطقه استفاده کردم و به کوه رفتم. در فصل بهار ، گیاهان و سبزیهای مختلف خوراکی در کوههای فریدن رشد میکنند که برخی خاصیت دارویی داشته و برخی دیگه هم بعنوان سبزی معطر استفاده میشه. از جمله گیاهان معطر ، گیاهی است که در گویش محلی " چوئیک " نامیده میشه که مثل  کرفس کوهی ، در بالای ارتفاعات و در بین سنگها رشد میکنه.

 

 

 

 

برای چیدن این گیاه باید کوهپیمایی کرد و این موضوع هم فال است و هم تماشا. این گیاه رو بعد از چیدن و تمیز کردن و شستن ، خشک و بصورت خورد شده در ماست و دوغ استفاده میکنند. عطر فوق العاده ی این گیاه پس از خشک شدن هم تا دو سه سال باقی میمونه. بوته های چوئیک بعضی وقتها پر پشت و متراکم ( مثل عکس بالا ) و بعضی وقتها هم کم پشت و پراکنده هستند. چیدن چوئیک بهانه ای شد برای حضور در دامان پر مهر طبیعت و دیدن جلوه هایی دیگر از عظمت خلقت....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

راه رفتن روی برف و خوردن تکه هایی از این الماسهای سرد ، اون هم در اواخر اردیبهشت ماه ، خستگی رو از تن هر کسی برطرف میکنه