پس از اقامه نماز و صرف نهار برنامه های بعد از ظهر روز اول کنفرانس با ایراد شش سخنرانی دیگه ادامه یافت.


اولین سخنران بعد از ظهر جیمز استم بود. او در سخنرانی خود به مشکلات موجود در رصد هلالهای باریک با تلسکوپ پرداخت و مهمترین چالشی که بهش اشاره کرد ، تنظیم دقیق فوکوس تلسکوپ بود. در مورد هلالهای بسیار باریک ، تفاوت کنتراست نور هلال از نور زمینه ی آسمان بسیار جزئی است. در چنین حالتی ، مقادیر بسیار جزئی خطا در فوکوس کردن تلسکوپ میتونه مانع از تشخیص این تفاوت کنتراست اندک بشه.

او برای حل این مشکل یک شمارشگر دوار رو در کنار پیچ فوکوس تلسکوپش نصب کرده بود. تقسیم بندی شماره های این شمارشگر و خطوطی که ریز اجزاء بین دو شماره رو تعیین میکرد اونقدر دقیق بود که استم رو قادر میساخت با دقت بسیار بالا تلسکوپ رو فوکوس کنه و از اون به بعد ، فقط با قرار دادن پیچ فوکوس کننده ی تلسکوپ بر روی عددی که از طریق آزمایش های قبلی بدست آورده بود ، آماده ی رصد هلالهای بسیار باریک باشه. دقت فراوان او در کار با تلسکوپ ، هدفگیری دقیقش بر روی ماه ، توجه کاملش به اطلاعات مرتبط با رویت هلال (‌نظیر پارامترهای هواشناسی ) و در نهایت محیط مناسب رصدی که انتخاب میکنه همه و همه انسان رو وامیدارد که نسبت به گزارشهای استم با تامل بیشتری رفتار کنه.

 

 

 

پس از استم نوبت به مارتین رسیده بود تا در مورد فعالیتهاش در زمینه آشکار سازی هلال مطالبی بیان کنه. او توضیحاتی در مورد تاریخچه این فعالیت داد و به آشکار سازی که توسط یک فرانسوی انجام شده بود اشاره کرد. در این پردازش ، هلال ماه در زمان مقارنه ( سن صفر ) با جدائی نزدیک به 4.5 درجه آشکار شده بود. او سپس در مورد نحوه کار خودش توضیح داد اما این سخنان بسیار اجمالی و خلاصه بود و او نکات مهم و اساسی رو برای درج در یک نشریه ی علمی معتبر باقی گذاشت. مهمترین سوالی که برای ما وجود داشت این بود که آیا این آشکار سازی در محدوده ی طیف مرئی انجام میشه یا مادون قرمز؟ مارتین در سخنرانی خود اشاره ی مستقیمی به این موضوع نکرد. در گفتگوهای بعد از سخنرانی نیز پاسخ صریحی نداد اما در آخرین شب حضور در ابوظبی که گفتگویی مفصل و چند ساعته با او در محل هتل داشتیم ، اعلام کرد که طیف مورد بررسی او در محدوده ای است که شامل مادون قرمز و قرمز میشود. البته باز هم باید منتظر مقاله ی علمی او باشیم.

 

 

 

 

سومین سخنرانی توسط مهندس قمرالدین از انگلستان ایراد شد. او در سخنرانی خود به استفاده از دوربینهای WebCam برای پخش زنده ی رصد هلال پرداخت. شاید این موضوع رو بشه در این راستا تفسیر کرد که بتونیم قسم بخوریم و بگیم : " به جوون خودم قسم دارم هلال رو میبینم " و یا اینکه بگیم : " بخدا هلالی توی آسمون نیست که کسی بخواد بگه من دارم میبینمش ".

 

 

 

سه سخنرانی بعدی در زمینه مورد علاقه ی من نبود اما در سالن نشستم. بزرگترین اشکال این کنفرانس ، برگزار نشدن کارگاههای تخصصی بود. ما در طول 3 روز باید به 32 سخنرانی در موضوعات مختلف ( از تکنیکهای پردازش تصویر گرفته تا فصول و کشاورزی!! ) گوش بدیم. این تعداد زیاد سخنرانی دو مشکل رو ایجاد میکرد. اول اینکه چون افراد شرکت کننده در کنفرانس دارای علایق و تخصصهای مختلف ( فقهی ، نجومی ، آموزشی ، تاریخی ، تقویمی و .... ) بودند ، در زمانی که سخنرانیهای غیر مرتبط با علاقه و تخصصشون مطرح بود ، توجه خاصی به موضوع نشون نمیدادند. و مشکل دوم اینکه بخاطر کثرت سخنرانان ، وقت اختصاص داده شده به هر سخنران کوتاه بود و اون فرد نمیتونست جان کلام رو در اون زمان کوتاه بیان کنه و به جزئیات مطالب مورد نظرش بیشتر بپردازه. در حالیکه اگر حداقل 4 کارگاه آموزشی – تخصصی در زمینه های فقهی ، رصدی ، تقویم و آموزش نجوم برگزار میشد ، زمان بسیار زیادی برای پرداختن به موضوعات تخصصی در اختیار سخنرانان و حضار قرار گرفته و هر شرکت کننده بصورت کاملا" فعال و پرشور در کارگاهها شرکت میکرد.

تنها گروهی که به نبودن کارگاههای تخصصی اعتراض کردند علمای دینی حاضر در کنفرانس بودند که خیلی راحت و صریح گفتند " ما نیومدیم اینجا که شما در مورد مختصات هلال ، تکنیکهای رصدی و اینجور چیزا برامون سخنرانی کنید. ما به موضوعات فقهی علاقه داریم و میخوایم فقط در این باره حرف بزنیم و حرف بشنویم ". این اعتراض کاملا" بجایی بود که متاسفانه دیگه زمانی برای عمل به اون وجود نداشت. عناوین آخرین سخنرانیهای روز اول عبارت بودند از :

 

تاثیرگذاری مخابرات بعنوان ابزاری برای جمع آوری ، پخش و نشر داده های رصد هلال ماه ( قمرالدین محمد – نیجریه )

 

 

 

پیشرفتهای فنی ، چالشها و پروژه های تحقیقاتی برای مشاهده هلال ماه و مسائل ماه ( دکتر مهیب الله دورانی – امریکا )

 

 

 

گزینه های نجومی برای قانون دانان فقهی ( مراجع دینی ) ( دکتر صالح الشیذانی – عمان )

 

 

 

در زمان سخنرانی دکتر الشیذانی ، محمد عوده از من خواست کلیپم رو برای پخش آماده کنم. موقع پخش کلیپ پشت تریبون رفتم و گفتم " ان الله جمیل و یحب الجمال. خدا زیبا است و زیبایی رو دوست داره. معمولا رویت هلال از جنبه های فقهی و نجومی مورد توجه قرار میگیره اما من میخوام شما رو به دیدگاه دیگری در این زمینه توجه بدم. "

مجموعه ای از عکسهای هنری خودم رو با موسیقی اصیل ایرانی ترکیب کرده و با استفاده از نرم افزار ، افکتهای خوبی هم براش مهیا کرده بودم. پخش این کلیپ ، مثل چهار سال قبل ، هم مورد توجه و تشویق حضار قرار گرفت ، هم نمایشگاه عکسم رو از مظلومیت خارج کرد و هم باعث شد افراد متعددی که به عکاسی علاقه مند بودند باب گفتگو رو با من باز کنند تا دوستانی بیش از پیش بیابم. محمد عوده پس از پخش کلیپ از حاضران در کنفرانس خواست که حتما" از کارهای عکاسی من بازدید کنند.

 

 

 

با اتمام سخنرانیهای روز اول به هتل برگشتیم . دقایقی بعد برای صرف شام ما رو به رستورانی در شمال ابوظبی بردند. محیط جالبی بود.

 

 

 

یه نکته ی دیگه که در مورد میزبانی کنفرانسهای بین المللی باید بگم ، همین امکانات و برنامه های جانبی کنفرانسها است. بعنوان مثال ، در پذیرائیهای این کنفرانس تنوع غذایی در وعده های سه گانه به قدری زیاد بود که برای هر ذائقه ای غذایی وجود داشت ( خام خور و پخته خور و همه چیز خور!! ). همچنین پذیرایی بصورت سلف سرویس ، قدرت مانور آدم گرسنه رو بیشتر میکرد! اما در رستورانهای ایران اولا" در اکثر موارد غذا با سفارش دادن سرو میشه و نه سلف سرویسی و ثانیا" تنوع غذایی به چند مدل چلو کباب و احیانا" چلو خورشت محدود میشه. یادمه سال 79 وقتی میزبان یه گردهمایی بین المللی نجومی در اصفهان بودیم و بعد این گروه خارجی رو به شیراز و تهران بردیم ، آقای آلن هیل در شیراز وقتی در منوی غذایی پیتزا رو دید ، چشماش از خوشحالی برق زد و گفت خسته شدم از بس که هر جا خواستم غذا بخورم یا جوجه کباب بوده یا چلو کباب! شما ایرانیها غذای دیگه ای نمیخورین؟!

 

پس از صرف شام ، خسته و کوفته به هتل برگشتیم. فشردگی برنامه های روز اول ، فرصت تردد در شهر برامون نگذاشته بود. آخر شب با برو بچه های ایرانی دور هم جمع شدیم و در مورد برنامه های روز اول و سخنرانیها ( بخصوص سخنرانی مارتین ) بحث و گفتگو کردیم. من به جدّ اعتقاد دارم که فعالیتهای آقای مارتین و کلا" آشکار سازی هلال ، در آینده ی بسیار نزدیک تاثیر بزرگی بر روند رویت هلال ماه ( چه در زمینه های رکوردی و چه تقویمی ) خواهد گذاشت. یادمون باشه که رویت با ابزار تا همین چند سال قبل مورد قبول نبود.

شاید با ادامه ی بررسیهای تحقیقی در علوم فقهی ، بابی هم در مورد این مدل از جستجوی هلال باز بشه.....