خرّم آن بقعه که آرامگه یار آنجاست

خاطرات سفر به سرزمین وحی ( 5 )

محوطه کنونی مسجد النّبی که شامل صحن اصلی ، صحنهای اضافه شده جدید و حیاط دور تا دور مسجد میشه وسعتی در حدود 350 هزار متر مربع داره. این فضا تقریبا" در برگیرنده ی بخش مسکونی مدینة النبی عصر رسول مکرم اسلام است. مسجد النبی در دوره های پس از پیامبر اکرم بارها توسعه پیدا کرده که مهمترین و عظیمترین توسعه اون در دوره پادشاهی ملک فهد ابن عبدالعزیز آل سعود انجام شد. این توسعه مستلزم تخریب بسیاری از آثار و ابنیه قدیمی اطراف مسجد النّبی بود. علیرغم وسعت بسیار زیاد این مسجد ، در برخی ایام سال ( مثل ماه رمضان و ایام حج  ) احساس میشه که این فضا برای سیل جمعیتی که در نمازهای جماعت شرکت میکنند جوابگو نیست. این بنای عظیم به زیباترین شکل ساخته و تزئین شده. تزئینات مسجد در عین زیبائی بسیار ساده هستند. از سنگ مرمر و گرانیت در سازه مسجد به وفور استفاده شده ؛ اما تنوع رنگ این سنگها محدود بوده و به نظر من این موضوع بر عظمت و زیبائی این بنا تاثیری بسیار مثبتی داشته ( بر خلاف امکان زیارتی در ایران که در آئینه کاری و کاشیکاری اونها از رنگهای زیادی استفاده شده که در عین ظرافت اثر ، یه مقدار شلوغ به نظر میرسه ). شاید از این حیث بشه مساجد قدیمی ایران ( مثل مسجد جامع اصفهان ) رو با مسجد النبی مقایسه کرد. در بخشهای قدیمی مسجد جامع اصفهان ، فقط از آجر و خشت برای نما و تزئینات استفاده شده و همین سادگی ، معنویت عجیبی به این مسجد داده. در مسجد النبی هم علیرغم استفاده از جدیدترین تکنولوژی سازه ، سادگی محیط به غنای معنوی اون افزوده. همه ی اصول مربوط به سازه ساختمان ، نور پردازی ، صوت ، تهویه مطبوع ، ورود و خروج زائرین ، نظافت ، آبرسانی و ..... به بهترین شکل ممکن در مسجد النبی رعایت شده. با وجود حضور صدها هزار نفر در نمازهای جمعه و مغرب و عشاء ، تخلیه جمعیت نماز گزار از مسجد بسیار راحت و بدون ازدحام و راهبندان صورت میگیره. نظافت و تمیزکاری تمامی محوطه های داخلی و بیرونی مسجد ، با نظم و ترتیب مثال زدنی و بطور مکرر و در تمام طول روز انجام میشه. نکته جالبی که در اینجا بهش برخوردم این بود که آب چشمه ی معروف و متبرک زمزم ، بوسیله لوله از مکه مکرمه به مسجد النبی آورده شده و در داخل مسجد ، سقایت زائران و نمازگزاران با این آب انجام میشه.

 

توی فیلمهای سینمایی سفر در بعد زمان رو بارها و بارها مشاهده کردم. با برداشتن قدمهای آهسته در صحن مسجد النّبی ، خودم رو در حال انجام چنین سفری میدیدم. گام برداشتن در جائی که زمانی پیامبر اکرم ، حضرت علی ، حضرت صدیقه طاهره ، حمزه ابن عبدالمطلب ، سلمان فارسی ، ابوذر ، مقداد ، عمار ، بلال و دهها یار و صحابی دیگر پیامبر در اون قدم زدن و زندگی کردن ، یه حالت عجیبی در انسان بوجود میاره. به روضه نبوی نزدیک شدم. تجمع جمعیت نمازگزار در این قسمت بیشتر از بخشهای دیگه است . قبلا" تصاویر این بخش از مسجد رو از طریق تلویزیون دیده بودم. منبری که در زمان حکومت عثمانی ساخته شده در محل قرار گرفتن منبر اصلی قرار گرفته. باقیمانده منبر اصلی پیامبر رو در همین جا دفن کردند. ایستادن در محل محراب پیامبر ، قرار گرفتن در کنار ستون توبه و نزدیک شدن به محوطه ای که با نرده های سبز رنگ محصور شده و مرقد پیامبر گرامی اسلام در ورای اون قرار داره ، حالم رو دگرگون کرده بود. هنوز از حالت بهت و حیرت خارج نشدم و باورم نمیشه که در این مکان حضور دارم. با اینکه داستان زندگی پیامبر ، مدینة النبی ، منزل امیر المومنین و صدیقه طاهره ، ستونهای معروف مسجد و دهها داستان دیگر مرتبط به این موضوعات ، مربوط به قرنهای دور و بعیدی هستند ، اما وقتی در محیط وقوع این داستانها قرار میگیری ، گویا همین الان در بطن داستان هستی و همه ی موضوعات در جلوی چشم تو دارن به وجود میاند. پیامبر را در حال ایراد خطبه و اقامه نماز ، بلال را در حال اذان گفتن ، حضرت امیر را در حال حفاظت از پیامبر ، مومنی را بسته به ستون توبه ، درب منزل علوی را در درون مسجد و...... خواهی دید. رویدادهای مربوط به عصرهای زمانی مختلف ، در آن واحد و در کنار هم در نظرت می آیند و هر یک حیرت تو را بر می انگیزند که اسلام با ایثار و فداکاری چه گروهی و با چه مشقاتی از پس این قرون عبور کرده و امروز به ما رسیده.

در بین محراب و منبر پیامبر دو رکعت نماز خواندم و فرصت عبادت در این مکان رو به فرد دیگری دادم. اینجا در عین حال که کسی رو نمیشناسی ، اما احساس میکنی با همه آشنائی. یک حس مشترک تو رو با همه ی کسانی که اینجا هستند پیوند میده. برای دیدن مرقد پیامبر به سمت ضلع جنوبی نرده های سبز رنگ رفتم. در این ایام سال ، زائرین زیادی در مدینه نیستند و خلوت بودن اماکن مقدسه ، باعث میشه بتونم با دقت و تمرکز بیشتر ی دور و برم رو ببینم. در فضائی کوچک و چند ضلعی ( که بخشهایی از منزل سابق پیامبر و منزل حضرت امیرالمومنین رو شامل میشه ) سه صندوق قرار داده شده است. یک از آنها در بالای قبر پیامبر و دو دیگر در بالای قبور ابوبکر و عمر قرار دارند. از درون سوراخی که در پنجره ی مشبک و نقره ای نرده ها تعبیه شده ، میتوان نگاهی به این صندوق ها انداخت که با کاشی و آیات قرآن تزئین شده اند. حس میکردم پیامبر اکرم زنده هستند و به احترام حضور ایشون ، چیزی نمی گفتم و فقط نگاه میکردم.

از مسجد خارج شدم و به سمت منطقه ای در شرق مسجد حرکت کردم. با پیمودن یک سراشیبی چند ده متری به فضائی بسیار ساده و روحانی رسیدم. اینجا بقیع است......


نوشته شده در تاريخ چهارشنبه ٢ خرداد ۱۳۸٦ توسط علیرضا بوژمهرانی

آپلود عکس

خرید اینترنتی

فال حافظ

قالب وبلاگ

.: Weblog Themes By Blog Skin :.

آپلود عکس

خرید اینترنتی

فال حافظ

قالب وبلاگ