دوشنبه باید برای شرکت در جلسه ستاد استهلال به فرودگاه میرفتم.


صبح زود بیدار شدم و علاوه بر وسایل سفر ، دوربین و سه پایه رو هم برداشتم و حرکت کردم. موقع حرکت در خیابونها ، نیم نگاهی به افق شرقی داشتم تا بلکه در ضمن حرکت هلال صبحگاهی رو هم ببینیم. زیر لب زمزمه ای هم داشتم. بزرگراه شهید خرازی که تموم شد و با چرخش به سمت شرق وارد بزرگراه شهید ردانی پور شدم ، هلال ماه رو در مقابلم دیدم. به فرودگاه رسیدم و ماشین و پارک کردم. وقتی خواستم از سه پایه استفاده کنم متوجه شدم قطعه ی رابط دوربین و سه پایه توی خونه جا مونده! ولی خوب ؛ از همون وضعیت هم میشد برای گرفتن عکسهای با کادر افقی استفاده کرد. سال 1379 وقتی میزبان یه همایش نجوم بین المللی در اصفهان بودیم ، دکتر آلن هیل برای رصد دنباله داری که در اون سال پیش بینی میشد به درخش خیره کننده ای برسه ( و البته این پیش بینی محقق نشد ) ، تلسکوپ 8 اینچ خودش رو با تمام تجهیزات به ایران آورده بود. کلی زحمت برای حمل این تلسکوپ و سه پایه متحمل شده بود. وقتی در شب رصد و در دهکده ی تفریجی چادگان خواست تلسکوپش رو مستقر کنه متوجه شد یکی از قطعات اصلی ( منشور قائم الزاویه برای اتصال چشمی به تلسکوپ ) رو جا گذاشته!! عملا" اون تلسکوپ قابل استفاده نبود.

 

توی هواپیما روزنامه میخوندم. با اینکه دیگه از هر چیزی که رنگ سیاسی گرفته متنفر شده ام اما نیم نگاهی هم به اخبار سیاسی کردم. متاسفانه و با تعجب تمام باید بگم که در این روزها شاهد بکار گیری نوعی ادبیات سخیف و کوچه بازاری توسط برخی مقامات ارشد کشور هستیم. جایگاه سیاسی و اجتماعی این مقامات ایجاب میکنه که بشدت مراقب نحوه ی صحبت کردنشون باشند. ( در خبرهای امروز خوندم که ریاست محترم قوه مقننه ، معترض بکار گیری این ادبیات توسط مقامات ارشد کشور شده اند )

 

دیروز در ستاد استهلال جلسه ای با برخی دست اندرکاران اطلاع رسانی عمومی داشتیم. خیلی از این دوستان اطلاعی از ظرفیتهای موجود در ستاد استهلال نداشتند. توضیحات مفصلی در زمینه های فقهی – نجومی – تشکیلاتی و عملیاتی ستاد استهلال داده شد. این جلسه حدود 3 ساعت به درازا کشید و خوشبختانه نتایج بسیار مناسبی نیز داشت.

بلافاصله پس از این جلسه ، جلسه ی کمیته علمی ستاد استهلال با حضور کلیه اعضا تشکیل شد. با توجه به اینکه در مورد آغاز ماه رمضان هیچ تردیدی وجود نداشته و بنا بر بررسی های نجومی در خصوص چگونگی رویت پذیری هلال ، 30 روز شدن ماه شعبان و آغاز ماه رمضان از روز پنج شنبه قطعی بوده و این مهم تطابق کامل با فتوای مقام معظم رهبری و فتاوی دیگر مراجه عظام تقلید دارد ، دستور کار جلسه ی کمیته علمی ، سازماندهی برای رصد هلال شوال بود. تصمیماتی در این رابطه اتخاذ گردید که هماهنگیهای اجرایی آن در طول ماه مبارک رمضان انجام شده و انشاءالله با یک برنامه ریزی وسیع و جامع ، برای رصد هلال شوال اقدام خواهیم کرد. یکی از مصوبات مهم این جلسه استفاده از ظرفیتهای موجود در رایزنیهای فرهنگی و مراکز صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران در کشورهای مختلف است. در این رابطه در آینده توضیحات بیشتری خواهم داد.

 

باز هم مثل این یکی دو سفر اخیر ، خیلی میلیمتری به فرودگاه رسیدم. سر موقع سوار هواپیما شدیم اما بخاطر اینکه چند مقام رسمی دولتی ( یک وزیر و سه همراه ) هم باید با این هواپیما به اصفهان می آمدند و هنوز به فرودگاه نرسیده بودند ، پرواز با 30 دقیقه تاخیر انجام شد. از اینکه این وزیر محترم از پرواز اختصاصی استفاده نکردند و با یه هواپیمای مسافری معمولی به سفر میرند باید قدردانی کرد و البته باید از ایشون خواهش هم کرد که دستور بدهند مسئولین وزارتخانه ی ایشون بگونه ای برای سفرها برنامه ریزی کنند که این اقدام مثبت جناب وزیر ، با معطل شدن مسافران ، کم رنگ نشه.

 

خسته و کوفته به خونه رسیدم. شام مختصری خوردم و در حین دیدن TV خوابم برد. آخر شب برای دیدن سریال فاصله ها از خواب بیدار شدم. فقط 2 قسمت دیگه از این سریال باقی مونده. امیدوارم برای به پایان رسوندن این سریال ، همه چیز رو سرهم بندی نکنند. تا بحال که نسبتا" خوب اومدند جلو. برخی راه حلها هم که در این سریال برای نحوه ارتباط بین اعضای خانواده ( والدین و فرزندان ) پیشنهاد شده جالب بوده.

 

و اما امروز در خبرها خوندم که ساعات کاری ماه رمضان کم شده ( 1 ساعت دیرتر باید بیایم سر کار و 1.5 ساعت زودتر بریم!! ). من که بشدت مخالفم. اولا" این دستور شامل کارمندان میشه و کارگران ( بخصوص در بخش خصوصی ) باید مثل سابق کار کنند و ثانیا" این دستورالعمل ذهنیتی رو در جامعه بوجود میاره که روزه داری مساوی تنبلی و کاهلی است. همونطور که سال قبل هم گفته بودم در سالهای کمی دور که امکانات رفاهی کمتری وجود داشت ، روزه ماه رمضان رو در فصل تابستون میگرفتیم ، کار هم میکردم ، اعمال عبادی رو هم انجام میدادیم و از برکات شبهای قدر هم نصیب میبردیم و هیچ مشکلی هم نبود. حالا معلوم نیست توی این دو سال اخیر ( و بخصوص امسال که سال همت و کار مضاعف اعلام شده ) چه اتفاقی روی داده که باید 2.5 ساعت از کار روزانه کاسته بشه ؟