اولین کوهنوردی ماه رمضان امسال رو دیروز انجام دادم.


سال گذشته ، تمام کوهنوردیهای رمضانی من بعد از افطار انجام میشد اما دیروز بعد از ظهر به کوه رفتم. مسیر حرکت از کنار کابل تیرول به سمت غاری بود که دو مسیر ازش منشعب میشه ؛ تنوره ی دیو و مسیر رزاز ( رزاز = برنج کوب ). تنوره ی دیو رو قبلا" بالا رفته بودیم. در صعود دیروز که به اتفاق جناب امانی انجام شد ، مسیر رزاز رو رفتیم. بجز اولین بخش مسیر که کمی باید احتیاط کرد ، بقیه ی قسمتهای مسیر راحت بود و فقط قرار گرفتن در لبه پرتگاهها ممکنه برای افرادی که از ارتفاع ترس دارند ایجاد مشکل کنه. انتهای مسیر رزاز به بالای مسیر زیر کابل وصل میشه.

 

بعد از رسیدن به آبشار به سمت مسیر دی رفتیم. در دومین قسمت مسیر ، وقتی روی سنگ سوار شدم ، تردیدم برای گرفتن یه دستگیره باعث شد یه نموره کار خطرناک انجام بدم که الحمدلله مشکلی پیش نیومد. تمام مسیر رو رفتیم تا رسیدیم به تنوره ای که قبلا" با حمایت از اون بالا رفته بودم. آقای امانی جلو رفت و طناب حمایت برام انداخت اما هر کاری کردم نتونستم بالا برم. برای سوار شدن بر سنگ باید پاها رو به مقدار زیاد باز میکردم که قادر به انجام اینکار نیستم. سعی کردم به روش دیگری بالا برم اما نشد. دیگه اصرار نکردم و اون تنوره رو دور زدم.

 

خسته و تشنه به بالای قله رسیدیم. شاید انجام چنین ورزش سنگینی با زبان روزه کار درستی نباشه. پس از دقایقی استراحت ، از مسیر ماری 1 پایین اومدیم. اولین بار بود که فرود از ماری 1 رو تجربه میکردم. با حفظ خونسردی و اندکی دقت ، میشه این مسیر خطرناک رو به سمت پایین طی کرد.

 

وقتی رسیدم خونه ، حال ایستادن هم نداشتم. با یه ترازوی خونگی خودم رو وزن کردم ؛ 75.5 کیلو. سه ساعت بعد که افطار کرده و میوه و آب زیاد خورده بودم دوباره خودم رو وزن کردم ؛ 78.5 کیلو! فکر کنم حداقل 2.5 لیتر آب ( معادل 2.5 کیلوگرم ) خورده باشم ( چای ، آب و هندوانه ). غذای افطارم مثل همیشه فقط نون و پنیر وسبزی و چند عدد خرما است. آخر شب هم مقداری میوه میخورم. سحر از غذای های پختنی در حجمی متوسط ( و البته متنوع ) همراه با کمی ماست و یک لیوان چای (‌همراه با آب لیموی تازه ) استفاده میکنم و آب نمیخورم.

 

امیدوارم بتونم در این ماه ، دو تا سه کیلو از وزنم کم کنم. وقتی داری سنگنوردی میکنی ، حتی 0.5 کیلو وزن کمتر ، باعث صرفه جویی زیاد در انرژی میشه