آغازین روز هفته رو در حالی شروع میکنیم که مهمترین روزهای ماه رمضان در همین هفته قرار گرفته.


به سرعت برق و باد شانزده روز از ماه رمضان سپری شد و امروز هفدهمین روز این ماه پر برکت رو گرامی داشته ایم. یک شنبه ، سه شنبه و پنج شنبه همین هفته لیالی قدر است و وقت بهره گیری نهایی از ماه رمضان. هفته ی آخرین ها هم از همین هفته ی جاری شروع میشه ؛ شب جمعه ی این هفته ، آخرین شب جمعه ی ماه رمضان است. بعد از این هفته ، همه ی نگاهها و ذهنها به هلال شوال معطوف میشه ، هلالی که دیدنش هم غم انگیز است ( بخاطر اتمام ماه رمضان ) و هم شادی بخش ( بخاطر عید گرفتن بعد از یک ماه روزه داری ).

 

هنوز در حال و هوای صعود کرکس قرار دارم. با دوستان دیگه که صحبت میکردم ، از جلوه های گوناگون این کوه در فصول مختلف حرف میزدند. با دوستان همنوردم مشورت میکنم تا انشاءالله در هر فصل حداقل یه صعود به کرکس رو در برنامه قرار بدیم. در استانهای همجوار هم کوههای بلند و زیبای زیادی قرار داره. یه کشش درونی داره برنامه ی جدیدی رو در زندگی ورزشیم بوجود میاره. شاید تا چند وقت دیگه خبرهایی از حضورم در هیمالیا منتشر بشه!! چشمکعینکنیشخند

 

بازیهای این فصل تیم سپاهان چنگی بدل نمیزنه ولی من به دلیل دیگری ، امسال علاقه ی چندانی به این تیم ندارم. سپاهان تا اون موقع دوست داشتنی بود که بومی و محلی بود. نقطه ی قوتی بود در مقابل فضا سازیهای غیر اخلاقی برخی بازیکنان و تیمهای تهرانی که متاسفانه در این ایام فوتبال کشور ما و بلکه تمام دنیا رو فرا گرفته ( سریال در مسیر زاینده رود به برخی از این بی اخلاقیها اشاره داره ). جای تاسف است که این مشکلات که در تهرون ایجاد شده بود حالا به تیمهای شهرستانی هم رسوخ کرده و در بیشتر تیمها ، حاشیه ها پر رنگتر از متن شده.

سپاهان رو اون موقع دوست داشتم که سپاهان بود و نه نسخه ی دوم استقلال تهران!! جا داره مسئولین و مدیران این تیم ، فکری به حال این موضوع بکنند. اما حکایت دیگر تیم محبوب اصفهانی چیز دیگری است. تیم فوتبال ذوب آهن اصفهان با مربی  و بازیکنان عمدتا" بومی بخوبی داره کار میکنه. به نظر میرسه تا اینجای کار ، این ذوب آهن است که نماینده ی برحق و شایسته ی دیار نصف جهان در فوتبال ایران شده. برای این تیم آرزوی موفقیت میکنم.