بعد از ظهر پنج شنبه به همراه محمدرضا به صفه رفتیم.


برا اینکه لطمه ای به درس و مدرسه فرزندم وارد نشه بنا شده فقط روزهای پنج شنبه همراهم به کوه بیاد. دو نفر دیگه از همنوردان گرامی هم همین تصمیم رو در مورد فرزندانشون گرفتند. پنج شنبه در گروه 15 نفره ی ما ، سه نوجوان حضور داشتند. دلم میخواست از مسیر قاراپت صعود کنیم که خوشبختانه جناب امانی هم همین تصمیم رو گرفتند. از مسیر کابل بالا رفتیم. کم سن و سال ترین عضو گروه پیش روی جناب امانی بود و دو نوجوان دیگه پشت سر ایشون.

 

در ابتدای مسیر قاراپت تعدادی از همنوردان زودتر بالا رفتند تا فرصت بیشتری برای حمایت از صعود نوجوانان گروه پیدا بشه. محمدرضا با دقت به روش صعود از بخشهای اولیه مسیر نگاه کرد و با راهنمائیهای جناب امانی بخوبی صعود کرد و فقط یکی دو اشتباه کوچیک داشت. برای اولین صعود از این مسیر ، کارش خیلی خوب بود. آقا متین هم تسلطش در طی کردن مسیرهای صفه زیاد شده.

در برنامه ی پنجشنبه ، افتادن و گم شدن عینک آقا مهدی و پیدا شدن مجدد اون به همت جناب امانی ، یه نوشیدنی خنک برای همه ی اعضای گروه به همراه داشت. دوستان به شوخی میگفتند وقتی آقا مهدی برا پیدا شدن عینک این همه نوشیدین میخره ، ببین اگه خودش گم بشه و بعد پیدا بشه چیکار میکنه!!

 

باز ی ایران و برزیل رو شب هنگام دیدم. به نظرم بازی تدارکاتی مناسبی نبود. حریفان ما در آسیا در سطح برزیل نیستند. از بازی با این تیمها هم چیزی نصیب ما نخواهد شد. بازی تدارکاتی رو بهتره با تیمهایی انجام بدیم که از ما قویتر باشند ؛ اما دیگه نه اینقدر!! تازه ؛ چرا این بازی در یه کشور خارجی انجام شد؟ حیف نبود که خداحافظی کریم باقری ( کاپیتان محبوب تیم ملی ) در ابوظبی و در بازی 3 بر صفر باخته انجام شد؟ حیف نبود که مصاحبه ی بعد از بازی کریم باقری نه با تلویزیون ایران بلکه با شبکه ی دوبی اسپرت انجام شد و در اخبار ایران همون ترجمه ی فارسی به عربی این مصاحبه رو پخش کردند؟

برای این بازی گفته شده بود که برزیل با تمام ستارگانش میاد. ظاهرا" فقط 11 ستاره ی اصلی برزیل نبودند!! البته باید پذیرفت که کشور برزیل در آن واحد میتونه حداقل سه چهار تیم ملی فوتبال از ستارگان خودش تشکیل بده. بازی پنج شنبه ی تیم ما ، نمونه ای دیگر هم در شرق آسیا داشت. دیشب تیم ملی ژاپن تونست در توکیو ، تیم ملی آرژانتین رو با تمام ستارگانش با یک گل شکست بده...... خوش به حال ژاپنیها که تونستند تیم ملیشون رو در این بازی دوستانه در کشور خودشون تشویق کنند.

 

بازی تیم ایران به نکته ی ظریف دیگه هم داشت که به نحوی پخش مستقیم بازی از شبکه سه مربوط میشه. متوجه چیز خاصی نشدین؟

در شبکه های ورزشی عربی بازی بصورتی پخش شد که تیم ایران در نیمه ی اول در سمت چپ زمین بود اما در پخش رسانه ی ملی ، تیم ایران در سمت راست بود!! معمولا" تصویربرداری اصلی ( نمای باز ) از بازیهای فوتبال با دوربینی انجام میشه که روی جایگاه ویژه مستقر شده تا بتونه هم زمین فوتبال رو داشته باشه و هم هیجان تماشاگران روبروی جایگاه رو. در این بازی تماشگران خونگرم ایرانی دقیقا" در مقابل جایگاه نشسته بودند و برا اینکه تصویر اونها از تلویزیون ملی ما پخش نشه!!! یه دوربین خاص رو روبروی جایگاه مستقر کرده بودند و ..... تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل.

 

جمعه شب در دومین قسمت از سریال مختارنامه به موضوع دشنمی تاریخی بین ایرانیان و اعراب اشاراتی شد ؛ کینه و دشمنی که هنوز هم وجود داره. اگر در موارد نادری ، اندک دوستی هم بین ما برقرار شده بخاطر نیاز لحظه ای اونها به ایران بوده و به محض اینکه این نیاز برطرف شده ، کینه و دشمنی سابق رو دوباره علنی کردند. نمونه های زیادی از این موضع گیری بر دول عربی رو در همین سالهای بعد از انقلاب شاهد بودیم. اگر به کشورهای عربی سفر کرده باشید رفتارهای مشابهی رو از مردم این کشورها شاهد خواهید بود. زائرین محترم عتبات عالیات به رفتار کنونی عراقیها با زوار ایرانی دلخوش نکنند. از برو بچه های آزاده بپرسید که همین مردم ( سربازان و عوامل حزب بعث که جای خود داشتند ) در مواجهه با آزادگان ایرانی چگونه رفتار میکردند؟ در عرصه ی بین المللی و در بحث تبادلات سیاسی ایران و کشورهای دیگه ، بسیاری از این کشورها دنبال امتیاز گرفتن از ما هستند اما بسیاری از کشورهای عربی ، نه فقط بدنبال امتیاز گرفتن بلکه به دنبال نابودی کامل و خشکاندن ریشه ی ایرانیان هستند ؛ که صد البته به لطف خدا و پایمردی ایرانیان ، این آرزو رو به گور خواهند برد....