گروه 17 نفره کوهنوردی ما ، روز سه شنبه از مسیر کابل به سمت آبشار صفه حرکت کرد و در اونجا به سه گروه تقسیم شدیم . یک گروه به سمت مسیر آموزش رفت ، گروهی از مسیر مرعشی صعود کردند و بقیه همه در قالب یک گروه 8 نفره عازم مسیرهای ذوالفقار 3 ، تنوره خاکی ، ماری 1 و یا عباس ( آخرین قسمت مسیر ماری 5 ) شدیم. گزارش مستند این صعود با 22 عکس تقدیم میشه.


 

آقا مهدی هیچ وقت کوله پشتی به همراه نمیاره ، ولی دیروز کوله پشتی داشت ؛ اون هم چه کوله ای! ماجرای محتویات این کوله باشه برای عکسهای بعدی!!

 

 

 

 

 

مسیر ذوالفقار 3. این مسیر به همراه ذوالفقارهای 1 و 2 در زیر مسیر یا علی قرار داره. طول مسیر زیاد نیست اما سنگهای اون بشدت شکننده و ریزشی هستند.

 

 

 

 

مسیر تنوره خاکی

 

 

 

ابتدای مسیر ماری 1

 

 

 

اواسط مسیر ماری 1

 

 

سوار شدن بر سنگ در ابتدای مسیر یا عباس. مسیر یا عباس بیشتر به مسیرهای سنگ کوتاه شبیه است. شاید ارتفاع مسیر از ابتدا تا انتها 1۵-10 متر بیشتر نشه اما هم سوار شدن روی اول مسیر قلق داره و هم دو سه متر آخر کار رو باید مثل پرنده ها در فضا شناور بشیم!! در وصف آخر این مسیر همین بس که اگر افرادی در دور و اطراف قله مشغول استراحت باشند ، صحبت و کارشون رو رها میکنند و مات کسانی که از این مسیر بالا میان میشن و احتمالا" با خودشون میگن یا اینها عقل درست و حسابی ندارن یا دیگه end  کوهنوردین یا هر دو تا و یا هیچکدوم!!!

 

 

برای اینکه رسانه های بیگانه سوء استفاده نکنند عرض میکنم که این ابر زیبا هیچ ارتباطی با ابر حاصل از انفجار بمب اتمی نداره!!

 

اما ماجرای کوله ی آقا مهدی.... وقتی روی قله رسیدیم آقا مهدی سعی کرد محتویات کوله رو خالی کنه...

 

 

 

اما کار آسونی نبود!! آقا مجتبی هم اومد به کمک....

 

 

 

اما نشد که نشد!! آخر سر این عملیات مشکل ( که بی شباهت به بعضی چیزا که نمیشه اسمش رو بیارم نبود!! ) با سر و ته کردن کوله به سرانجام رسید...

 

 

 

آقا خوردن هندونه اون هم روی قله مزه ای داره غیر قابل توصیف ؛ بخصوص اگه گل هندونه نصیبت بشه. جناب امانی هندونه میخوردند و ما حظ اش رو میبردیم!!

 

 

 

ماشاءالله این هندونه اونقدر بزرگ بود که به همه رسید. مرسی آقا مهدی...